Mijn weekendmoment: Martine en het openbaar vervoer

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Er zijn soms weekenden dat er zoveel langs de lijn dat je geen keuze kan of wil maken wat je weekendmoment wordt. Want om het nu te hebben over je verbazing dat er in Uithuizermeeden niet gevoetbald kon worden en het duel De Heracliden-Niekerk afgelast werd gaat mij te ver. Dat geldt ook voor het feit van dat VVK zaterdag in Zoutkamp met shirts zonder rugnummers speelde en wat negen van de tien arbiters vast niet hadden toegestaan maar scheidsrechter Henk Kort gelukkig wel. Maar ook dat was geen moment voor mijn weekendmoment waar de gehaktballen vooruit de pan uit stuiterden. Gehaktballen die in Zoutkamp overigens van een prima kwaliteit waren. Nog iets minder van kwaliteit is op dit moment het sportcomplex in Eenrum waar nog een tijdje hard gewerkt moet worden om alles zo te krijgen zoals men het graag wil hebben en waar ook het nodig geld voor beschikbaar is. Maar om iets wat nog niet klaar is als mijn weekendmoment te zien gaat wat te ver. Hoe mooi de bestuurskamer ook wordt, hoe mooi de kantine is  ‘aangekleed’ , de keuken prachtig is en de pepernoten op tafel gretig aftrek vonden, zolang het hoofdveld nog niet speelklaar is moet men zich in Eenrum nog behoorlijk behelpen en waar ik van denk dat dit ook na de winterstop nog wel even gaat duren. Dus ook dat werd niet mijn weekendmoment en wat ook geldt voor de ‘soapklasse’ zoals ik zondag 5D zie. In die klasse hebben al drie teams tien duels gespeeld, zes teams speelden  negen wedstrijden, Usquert en Kloosterburen acht en Oldambster Boys nog maar zes. Maar ik wil mij niet meer verbazen over een team dat een teamuitje in het weekend van 23/24 gaat plannen terwijl men een weekend later een competitieloos weekend heeft. Dus ook dat werd niet mijn weekendmoment in het weekend van 30 november/1 december maar uiteindelijk kwam er toch nog een weekendmoment. Een weekendmoment dat eigenlijk te gek voor woorden is. Sinds dat ik op zaterdag en zondag in een voetbalseizoen ergens langs de lijn sta reist Martine vaak met de bus naar Winsum waar ik haar vervolgens een lift naar Ezinge  aan kan bieden. Maar zondag ging dat even anders want rond 16. 15 uur was daar opeens het telefoontje, kun je naar Kardinge komen. Er volgde wat gescheld waaruit ik begreep dat de bus van dienst geen pinapparaat had en haar daardoor niet mee kon nemen. Zo werd het vanuit Winsum naar Groningen rijden waarbij de weg aardig bevolkt werd door de van ‘een visje op Lauwersoog eten ‘ terugkerende auto’s. Maar gelukkig werd er redelijk doorgereden en waren we om 17.00 uur eindelijk in Ezinge waar AZ al een kwartier aan het ballen was tegen een stug VVV en Bietsj zijn bench na ruim vier uur ook wel had gezien en ik op het laatste moment , dankzij een buschauffeur die in mijn beleving Martine gewoon mee had moeten nemen, toch nog aan mijn weekendmoment kwam. Want laten we eerlijk zijn, in verhouding tot het na vier dagen hard moeten werken in de zorg  een half uur te moeten kleumen op een vies, winderig en ongezellige Kardinge omdat  een chaffeur je niet meeneemt omdat zijn bus geen pinapparaat heeft, stellen de rest van mijn  weekendmomenten niets voor.