Terug naar de ‘warmte’ van de bestuurskamer zou mooi zijn.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Deze week las ik een column van Jan Dirk van der Zee met als titel: Zo voorkom je geweld tegen scheidsrechters. Een column waar enkele bijzondere zaken in te lezen vielen.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Zo was er een meneer uit Twente die bij een bijeenkomst de opmerking maakte, tegenwoordig is alles gedigitaliseerd. Ook het invullen van het wedstrijdformulier. Vroeger gebeurde dat voor de wedstrijd. Je gaf een hand, leerde elkaar een beetje kennen en wenste de tegenstander een prettige wedstrijd. Nu gebeurt dat niet meer. Ik ben voor een verplichte ontmoeting tussen teams.” Een opmerking waar ik het helemaal mee eens ben want dat is ook de situatie die ik de laatste jaren steeds vaker zie gebeuren. Steeds vaker gebeurt het dat je voor aanvang van een duel geen vertegenwoordigers van de bezoekende ploeg in de bestuurskamer tegenkomt. Iets wat een aantal jaren geleden nog ondenkbaar was wordt tegenwoordig steeds meer als normaal gezien. Dit weekend was ik bij een duel waar, zo werd mij dinsdag verteld, vier bestuursleden van de uitspelende vereniging aanwezig zouden zijn. Vier bestuursleden waar niemand zich in de bestuurskamer kwam melden. Ik vind dat raar want het is precies zoals die meneer in Twente het zei, elkaar een beetje leren kennen, ervaringen uitwisselen en elkaar een prettige wedstrijd wensen kan geen kwaad. Wat ook in de column voorbij kwam was het idee om met twee scheidsrechters te gaan werken. Ik heb dat ooit een keer gezien bij een toernooi voor Walking Footballers en een keer meegemaakt bij een training van de SV Bedum Oldstars. Beide keren was dat een aflevering van Jiskefet want binnen de voetballerij werkt dat niet. Daar werkt het niet dat er twee lopen te fluiten omdat we ‘Gerrie’ een overtreding vindt door ‘Frets’ wordt afgefloten en wat alleen maar gezeik geeft Precies eender is dat met het plan om in de B-categorie zonder assistenten te werken. Nu hoor je al de verhalen uit de donkerste spelonken van het amateurvoetbal dat de excessen de pan uit rijzen en wat zonder assistenten langs de lijn echt niet anders gaat worden. Ook is er het plan om de groene kaart te testen, zoals die door een enkeling is voorgesteld, maar wat niet eenvoudig schijnt te zijn. Deze groene kaart - gekoppeld aan een tijdstraf - zou ingezet moeten worden bij opstootjes of gezeur tegen de scheidsrechter. Doel: de wat sleets geraakte gele kaart in oude eer herstellen. De wedstrijdleiding zou hiermee sneller geel durven trekken voor 'gewone overtredingen'. Prima ideeën, en wat niet sarcastisch is bedoeld maar het begint allemaal met wat die meneer uit Twente zegt. Het wordt steeds onpersoonlijker terwijl het in alle bestuurskamers waar ik voor een wedstrijd kom gewoon prima toeven is. Dan is er een kopje koffie, krijg je het formulier met namen van de spelers of schrijf je ze over van de telefoon van de scheidsrechter of een aanwezige elftalleider. Maar overal is het gewoon gezellig omdat het in een bestuurskamer altijd gaat over een hobby die ons allemaal het nodige plezier bezorgt.