Mijn weekendmoment: In gesprek met Daan Duinkerken

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijk.


Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Er waren dit weekend weer talloze momenten die voor mijn weekendmoment in aanmerking kwamen maar die niet door de ‘ballotage’ kwamen. Want zaterdagmiddag was daar  het moment dat ik in gesprek maakte met een speler van De Heracliden O9-1. Een speler die in de morgenuren met zijn team had gewonnen en twee keer met zijn ‘chocoladebeen’ had gescoord. Een beetje voetballer weet dat wanneer je met je ‘chocoladebeen’ scoort dat dit niet met je beste been is. Zo is mijn rechterbeen mijn chocoladebeen en wat ook geldt voor mijn  rechterhand. Met alleen links typen gaat bij mij sneller dan dat ik ook rechts mee laat doen. Maar Daan Duinkerken had dus twee keer gescoord met zijn ‘chocoladebeen’ en dat verbaasde mij niet. Want ik zag hem voor aanvang van het duel met een bal bezig en wist, die kan nu al meer met een bal dan sommige spelers die met de warming up voor het duel Warffum-Corenos bezig waren. We raakten aan de praat ‘gewoon’ als voetballers onder elkaar en Daan vertelde dat hij ook wel op ‘kiep’ stond en hij ook een chocoladehoek’ had. Dat werd vervolgens even gedemonstreerd en inderdaad, het duiken naar links ging beter dan naar rechts. Maar gelukkig heeft Daan een oom die hem als doelman ook de kneepjes van het keepersvak bij kan brengen wat gezien het enthousiasme van beide ook zeker gaat gebeuren. Momenten als op deze zaterdagmiddag d.m.v. een gesprek over het voetbal zijn voor mij de krenten in de pap. Dat zijn de momenten waar je plezier aan beleeft waarbij ik weet dat voor een jongetje van nog geen negen jaren jong  de voetbalwereld er anders uitziet dan voor een bijna twintiger of iemand die die grens al is gepasseerd. Dan komen er andere prioriteiten om de hoek kijken. Maar als Daan de winnaarsmentaliteit van zijn vader en ooms tot zich neemt dan zal hij altijd met de nodige zelfkritiek naar zichzelf blijven kijken. En wanneer hij dat doet dan kan het bijna niet anders of we gaan nog veel van Daan horen en zien.