Training SV Bedum Oldstars in het teken van mysterieuze krachten in de sport.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van de SV Bedum stond op woensdagmorgen in het teken van de terugkeer van ‘der Bomber’ een fijne warming up, wat verdwaalde regendruppels, het bezoek van Jaap, en mysterieuze krachten in de sport.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Elf  september 2019 was de dag waarop het achttien jaar geleden was dat er in Amerika een viertal aanslagen werden gepleegd waarbij 2.977 (exclusief de 19 kapers en 24 vermisten) doden vielen. Maar het was ook de dag dat Jan van Woudenberg zijn 75e verjaardag vierde. Eigenlijk is Jan 73 geworden maar vorig jaar werd zijn verjaardag in Iran twee keer en in Nederland een keer gevierd zodat de teller nu op 75 staat. Wie ook van een ‘dun’ gesneden plakje cake mocht genieten was Tonnie Niemeijer die terug was van een aantal snuffelstages. Zo was Tonnie op bezoek geweest bij de ‘oudjes’ Union Berlijn, Sankt Pauli, Celtic, Sunderland en Telstar. Of de salariseisen van onze Bomber waren aan de hoge kant of, zoals bij Telstar, het spelletje wat er gespeeld werd was niet het spelletje wat Tonnie wil spelen. Tonnie is een spits van het type ‘niet veel lopen maar veel scoren’. Kort gezegd, der Bomber speelt met zijn kont in het doel van de tegenpartij. Dus was hij weer paraat op het heilige gras van Bedum waar hij, samen met teamgenoten, werd getrakteerd op een warming up nieuwe stijl. Een warming up waarbij de bal deze keer mee mocht doen en waar de ballen en spelers vrolijk van werden. Van die ballen snap ik dat heel goed want als bal op het veld liggen en niet mee mogen doen voelt als een gehaktbal die niet uit de pan gepikt wordt omdat je te klein van stuk bent. Na de warming up begon het al wat te regenen maar wat geen belemmering was om een pass/trapvorm goed uit te voeren. Een vorm die werd gadegeslagen door Jaap Dekker die als scout van FC Groningen Oldstars kwam kijken of er nog wat talent liep om de gelederen van de selectie van de Groningers te versterken. Ik zag Jaap wat namen noteren dus wie weet kunnen er wat ‘stars’ binnenkort een uitnodiging voor een proeftraining verwachten. En wie weet krijgen ze dan ook het tenue wat de naam zal dragen van de nieuwe hoofdsponsor van de eredivisionist. Maar dat is van latere zorg voor de eventueel uitgenodigde boys want ook in Bedum is men ambitieus. Er zijn namelijk plannen om ook op de vrijdagmiddag te gaan trainen. Een idee waar de nodige animo voor was zolang het maar niet als verplicht komen moet worden gezien. Ondertussen bleef het regenen maar was daar het mini-toernooi. In grote lijnen, alleen de ‘75’-jarige Van Woudenberg hadden we kunnen ruilen voor Herman Sahit, speelden we met het team van vorige week. Een team dat toen door een onterecht geschreven strafschop in een mentale dip kwam. Maar dat was nu anders. Direct vanaf het begin zat er voldoende power in de ploeg en ook tactisch stond het beter. Zo deed ‘Mike de bokser’ datgene, niet teveel bewegen, waar hij goed in is, maakte Wessel geen sliding, bewoog Jabbar als Jari Litmanen in zijn gloriejaren tussen de linies, was Hans Spier weer de Gunter Netzer van Bedum en kwamen Bertus en mijn persoontje ook beter uit de verf dan een week eerder. Met een oogst van zeven punten uit drie duels mochten we niet klagen waarbij we ook nog drie keer de nul wisten te houden. Nas het uitlooprondje met, hoe kan het anders, een mop over een aambei, was het na het douchen even tijd voor de derde helft. Een derde helft waarin het ging over een trainer onder een paraplu, trainers die teveel hadden gezopen. Maar ook ging het over Jan Jongbloed, Maarten Spanjer die de dochter van Johnny Cash even te grazen had genomen, Dick Nanninga, Pieter Keizer en over Sjaak. Want onze ambassadeur van het Walking Football schijnt weer een nieuw baantje te hebben met een reclamespotje om de toto te promoten. Ik heb respect voor zijn voetbalcarrière maar voor de rest … laat maar zitten….Maar zo kwam er een einde aan een morgen waar maar weer eens bleek dat ook in de wereld der Walking Footballers alles onvoorspelbaar is en wat men ook wel de mysterieuze krachten in de sport noemt.