Mijn weekendmoment: Een warming-up en handjes schudden

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, pret maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, staan, buiten en natuur
Zaterdag rolde het balletje weer op de diverse complexen in onze regio, ik mag dan in het Westerkwartier wonen maar Het Hogeland is en blijft mijn regio, en waar het sportcomplex in Loppersum er een van is. Ik was daar voor een artikel voor de OC omdat Peter Groenewege na veertien jaar een punt achter zijn loopbaan zette. Dat artikel was ook echt de reden want vriendschappelijk voetbal staat voor mij gelijk aan het kijken naar TV-voetbal. Voor even leuk maar ook niet meer. Maar het mooie aan het langs de lijn staan is de bekenden die er dan voorbij komen en er vervolgens verhalen loskomen die je doen beseffen dat je met je mening over sommige zaken in het betaald en amateurvoetbal niet de enige bent. Zo ging het opeens over de pionnetjes op het veld wat direct voor de nodige lachsalvo’s zorgde toen een van de oud-trainers een mooi verhaal vertelde. Met zijn ploeg was hij een keer aan de late kant zodat er geen tijd was voor een serieuze warming-up. Dit in tegenstelling tot de tegenstander die al stevig werden gedrild door hun trainer. Er werd een heus parcours afgewerkt want de ongeveer dertig pionnen waren niet voor niets uitgezet. Toen de wedstrijd eenmaal begon werd de zin en onzin van een ‘dril-warming-up’ direct duidelijk want na een kwartier spelen stond loppersum met 4-0 voor. Maar het ging nog even door over de warming-up want opeens ging het over de oefeningen zonder bal die wij bij het Walking Football aangeboden krijgen. De drie mannen waren het roerend met mij eens, zestigplussers maar eigenlijk iedere voetballer moet je een warming-up met bal laten doen. Ik was blij met die opmerking want ik vind het voetballen nog  steeds leuk maar dat gedoe zonder bal kan mij echt gestolen worden. Enige weken geleden deed ik op uitnodiging mee aan een partijtje tennis waar we rustig gingen inslaan voordat we aan de wedstrijd begonnen. En ook bij mijn minimaal drie keer per week versneld voortbewegen peins ik er niet over om eerst allerlei rare fratsen om de spieren warm te maken  uit te halen. Maar mooi te horen dat mijn mening, ook een warming-up kan met de bal, door wat kenners werd bevestigd. Dat zorgde voor een plezierige middag in Loppersum waar ook het handje schudden  van een gewisselde speler nog even voorbij kwam. Vroeger gebeurde dat niet was een opmerking en dat klopt. Vroeger deed je dat soort ongein niet omdat een wissel alleen maar was omdat je geblesseerd uitviel of simpelweg niet goed speelde. Ooit moest ik Martine uitleggen waarom een speler tien personen een hand gaf omdat hij al voor de rust naar de kant werd gehaald. Iets waar  ze toen, en waarschijnlijk nog steeds niet, niets van  begreep en wat ik wel begrijp. Want natuurlijk is dat allemaal nep en baalt een gewisselde speler als een stekker wanneer hij al vroeg naar de kant moet. Maar in een schijnwereld waarin iedereen elkaar na-aapt moeten ze wel mee omdat er anders ook zomaar een straf kan volgen want oei, je zal als speler maar niet de juiste warming-up doen of een handje vergeten te schudden.   

.