Training SV Bedum in teken van totale chaos in Ezinge en drukkend warm weer.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van woensdag 5 juni 2019 zal ik niet snel vergeten. Naast dat het een training was die onder drukkende weersomstandigheden plaatsvond werd hij ook vooraf gegaan door ‘de night before.’’
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
We waren er op de sociale media en via de nieuwsbulletins al voor gewaarschuwd, het zou van dinsdag op woensdagnacht in diverse delen van het land gaan ‘spoken’. Zware onweersbuien die gepaard gingen met zware windstoten zouden voor overlast gaan zorgen. Dat zorgde dat in Ezinge op de Peperweg 7 alles werd vastgezet wat vastgezet kon worden, Bietsj werd vastgebonden in zijn stoel, Martine aan het bed en onze poezen kregen deze keer huisarrest. Rond middernacht was het raak en gingen er ook in Ezinge wat takken aan de wandel, vandaar de naam wandelende tak’ en zag ik, samen met mijn vriend Bietsj, rond 07.00 uur dat het centrum van Ezinge was afgesloten omdat er een boom over de weg lag. Een geluk bij een ongeluk was dat de plaatselijke horeca de deuren nog niet los had en ook het winkelcentrum nog niet open was voor het winkelend publiek. Maar de totale chaos, althans dat begreep ik via de sociale media, zorgde wel voor een dilemma. Want kon ik het wel maken om in Bedum te gaan trainen terwijl het in mijn woonplaats een chaos was en waar de hulpdiensten, RTV Noord, al naar onderweg waren. Maar de roep van het groene nepgras won het van mijn sociale inborst want een vluchtige verkenning liet het beeld zien dat het natuurgeweld in Ezinge niet voor gewonden had gezorgd. Toch vertrok ik met een wat ander gevoel naar Bedum want het had ook anders af kunnen lopen. Dan denk ik echter maar aan de woorden van Martine wanneer er ergens in de wereld een ramp is gebeurd, morgen regent het weer en lullen ze nergens meer over.” Zo werd het dus een reis naar Bedum waar het wat rustiger was dan anders. Want de ‘Baywatcher from Engelbert ‘ had zijn taken overgedragen aan Johan Kuitert die maar 17 ‘stars’ welkom mocht heten. Er waren wat boys ziek of op vakantie of anders geoorloofd afwezig zodat het een klein groepje was dat tegen tien uur de ‘kicksen aantrok. Maar eerst waren er nog even wat mededelingen van Jan van Woudenberg, die volgens Ronald zijn haar in een andere coupe had gekamd, en wat ging over een toernooi wat niet doorging en hand en spandiensten op het aanstaande Klaverblad Jeugdtoernooi. Na het verplichte nummer zonder bal en een conditieoefening met bal ging het los in de partiijvormen. Ik moet zeggen in ons team klopte het voetballend allemaal prima al deed een gebrek aan scorend vermogen ons de das om, althans in twee van de drie partijen. Dat kan gebeuren en wat ook helemaal niet erg is. Als je namelijk het natuurgeweld van de nacht daarvoor hebt’ overleefd ‘ dan raak je niet meer in de war van twee verloren partijtjes. Dan ben je blij dat je überhaupt nog op een voetbalveld kan staan. Maar een ‘bewogen’ nacht had er bij de meeste ‘stars’ wel ingehakt. Want richting 11.30 uur begonnen bij de meeste boys de krachten  wat weg te vloeien zodat voor de meeste spelers het laatste fluitsignaal niet als vervelend werd ervaren. Mooi was verder te zien dat de schare aan supporters, met de van een ingreep herstellende Ger Bolhuis In de gelederen, steeds groter wordt zodat het binnenkort niet meer dan logisch is dat de entreekaartjes de zwarte markt opgaan. Omdat alle twintig ballen keurig in twee netjes verdwenen mocht iedereen vervolgens gaan douchen want dat heeft: ‘De Kuit’ van Nanno geleerd, er moet orde en discipline zijn. Na de training was het vervolgens geen rechtstreekse rit naar Ezinge. Want eerst moest er voor een aantal dagen proviand ingeslagen worden en wat zorgde voor een bezoek aan ‘Appie’ in Winsum. De berichten uit Ezinge waren namelijk dusdanig alarmerend dat er gevreesd moest worden dat het winkelcentrum zijn deuren nog wel een tijdje gesloten moest houden. Maar bij binnenkomst van het pittoreske Ezinge viel het allemaal wel mee en  was het voor Bietsj, dankzij de nodige takjes in de diverse straten nog steeds een pretfabriek…….