Mijn weekendmoment: Als je samen wat wilt kun je ook samen wat bereiken

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn. 
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
In de ondertussen elf jaar die ik als verslaggever van de Ommelander Courant langs de lijn sta heb ik natuurlijk enorm veel mensen leren kennen. De een wat oppervlakkiger dan een andere maar met vooral trainers en spelers heb ik op wat voor manier dan ook met enige regelmaat contact. Zo was daar rond 25 september 2018 opeens een vreemd bericht in mijn telefoon. ‘Hoi Johan, ik ben vanmorgen door iemand van de TC van de club gebeld die met de mededeling kwam dat men binnen de club na dit seizoen een frisse wind wil. Een wat vreemd bericht want we hebben, doordat we de eerste speelronde vrij waren, nog geen competitieduel gespeeld.” Ik moet eerlijk zeggen dat ik het bericht twee keer heb gelezen want ik weet dat de waan van de dag ook het amateurvoetbal steeds meer in zijn greep krijgt, maar dit sloeg alles. Doordat ik voor de   huis aan huiskrant de  Oostermoer de voetbalverslagen doe volgde ik de competitie van de club en trainer in kwestie al met meer dan gemiddelde belangstelling. Dat werd nu alleen maar meer en het mooie was dat de trainer en zijn selectie het prima deden. Men stond nooit lager dan een vijfde plaats en streed het hele seizoen mee voor een plaats in de nacompetitie. Meer zat er ook niet in omdat er een ploeg in deze competitie er met kop en schouders bovenuit stak. Maar er moest dus een frisse wind komen in het dorp met drie huizen meer dan vier en een minder dan acht. Dat zorgde dat ik de bekende sites in de gaten bleef houden om te kijken welk aanstormend talent als trainer naar de nu nog vijfde klasser zou gaan. De verbazing was dan ook groot toen ik las wie de ‘nieuwe’ trainer werd. Want met de frisse wind viel het wel een beetje mee toen ik hoorde dat men de al redelijk op leeftijd zijnde tweede trainer had doorgeschoven. Een tweede trainer die tegelijkertijd met de hoofdtrainer was binnengekomen. Een wat vreemd besluit mag je stiekem zeggen maar verbazen doet het je niet meer. Want ook in het amateurvoetbal slaat de waan van de dag steeds meer toe. Trainers die eruit gegooid worden, of er zelf de brui aan geven, is ook binnen het amateurvoetbal namelijk steeds gewoner aan het worden. Maar de vertrekkende trainer bij de club uit het dorp met een zevental huizen kan na zondag 12 mei een lange neus trekken naar een technische commissie zonder voetbalverstand. Want op de dag dat vele moeders in de watten werden gelegd wist hij samen met zijn selectie de nacompetitie te bereiken. Dat mag als een bijzondere prestate van trainer en spelers worden gezien. Want op dezelfde dag lieten Feyenoord zien hoe het ook kan gaan. In Rotterdam deden een stelletje lamzakken er namelijk niets aan om Giovanni van Bronckhorst en Robin van Persie een mooi afscheid te bezorgen en dan weet je, de spelers gaan niet meer voor hun trainer door het vuur. Daarom heb ik veel  respect voor de trainer en spelers van vijfdeklasser Zevenhuizen die samen lieten zien dat als je samen wat wilt je ook samen wat kunt bereiken