Eredivisie voor vrouwen is bijna verleden tijd

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Als ik bestuurder was bij de KNVB, de gemeente, de provincie of het betaald voetbal in Heerenveen, dan zou ik de ogen uit mijn kop schamen, schreef Marijn de Vries in Trouw waar ze iedere maandag een column heeft. Een opmerking die je ook richting de provincie Groningen en FC Groningen kunt maken.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Het vrouwenvoetbal is in Nederland mateloos populair. De resultaatsupporters breken hun nek bijna om in een stadion te komen wanneer de Oranje Leeuwinnen ergens komen opdraven en de winkels of webshops die feestartikelen verkopen draaien deze zomer weer overuren. Want ‘WE’ gaan naar het WK en ‘WE’ moeten daar wel bij zijn. Nu ben ik persoonlijk blij dat ik niet bij ‘WE’ hoor want om eerlijk te zijn interesseert het mij geen fluit wat de Oranje Leeuwinnen doen. Ze mogen van mij hoog eindigen maar als het anders is vind ik dat ook geen probleem. Dit omdat de hele hype rond de Oranje Leeuwinnen een van gebakken lucht is. Want iedereen kan roepen wat hij of zij wil, het vrouwenvoetbal komt in Nederland nooit van de grond. Zolang de BVO’s het vrouwenvoetbal niet meer omarmen blijft het maar een armoedig zootje. Maanden geleden sprak Jan Dirk van der Zee de woorden dat een van de speerpunten was dat het Nederlands team naar het WK voor vrouwenteams zou gaan. Dat is het team gelukt en waar Sarina Wiegman en haar team alle lof voor verdienen. Een team wat trouwens voor het grootste gedeelte bestaat uit speelsters die in het buitenland spelen. Speelsters die daar een aardig salaris verdienen. Niet zoveel als hun makkelijke collega’s maar veel meer dan er in Nederland in de eredivisie voor dames betaald wordt. Hoewel, mag je het een eredivisie noemen een zevental, dat volgend seizoen om het kampioenschap van Nederland gaan spelen. Want dat gaat natuurlijk helemaal nergens over. Wat ook helemaal nergens over gaat is dat het vrouwenvoetbal bij de club van Jan Dirk van der Zee, de amateurtak, is ondergebracht. Dat is bijzonder maar ook weer niet. Want het betaald voetbal kent zijn eigen regels en cultuur. Want toen volleyballer Peter Blanche als Prestatie – en Innovatiemanager bij de KNVB binnenstapte werd hij niet gepruimd door de bondscoaches Blind, Advocaat en Koeman en kon hij gewoon opzouten. En zo is het ook gegaan met het vrouwenvoetbal in Nederland. De meeste betaalde clubs hadden er niets mee en dumpten het vrouwenvoetbal bij Jan Dirk zijn club. Jan Dirk was daar blij mee en helemaal toen de Leeuwinnen successen gingen behalen. Successen waar Jan Dirk en zijn lakeien niets mee gedaan hebben tot aan deze zomer. Want opeens is de KNVB weer trots op zijn Leeuwinnen en wordt er een festival georganiseerd. Maar het had de directeur van het amateurvoetbal gesierd wanneer hij wat meer actie had ondernomen richting de BVO’s dat ze het vrouwenvoetbal meer moesten omarmen. Maar Van der Zee had het te druk met het schrijven van columns of juichen wanneer ‘zijn’ Leeuwinnen ergens speelden. Deze zomer zal Jan Dirk van der Zee vast wel ergens op een tribune te bewonderen zijn. S amen met collega Eric Gudde die als directeur betaald voetbal wel mee wil delen in het succes van ‘onze’ leeuwinnen. Daarom ben ik het ook eens met de opmerking  van Marijn de Vries,  Als ik bestuurder was bij de KNVB, de gemeente, de provincie of het betaald voetbal in Heerenveen, dan zou ik de ogen uit mijn kop schamen. Want ook FC Groningen had het vrouwenvoetbal prima kunnen omarmen. Maar ook Groningen is een club waar men liever een vracht aan euro’s in de zakken van zaakwaarnemers laat glijden i.p.v. dat men durft te investeren in het vrouwenvoetbal. Dat alles zorgt dat het betaald voetbal voor vrouwen in Nederland nooit van de grond gaat komen. Dat gebeurt niet omdat teveel BVO’s dat niet willen en ‘WE’ een directeur amateurvoetbal hebben die door dezelfde BVO’s lachend weggewuifd wordt