Mijn 'weekend'-moment: Gerald Gras was beter dan al die 'krokettenvangers' samen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er in de voetbalwereld wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit jaar niet anders zal zijn.
image 2016 09 08
Zondag 13 januari was voor Gerald Gras de dag dat hij 50 jaar werd. Een dag die voor Gerald niet onopgemerkt voorbij ging want op zijn verjaardag werd Gerald absoluut niet vergeten. Sinds het seizoen 2016-2017 is Gerald zijn naam verbonden aan het keepersklassement op Puurvoetbalonline. Dat Gerald zijn naam aan dit klassement verbonden is, is niet zomaar. Het was ergens in 2016 dat ik tijdens een van mijn duurlopen bedacht dat het keepersklassement moest terugkeren. Een klassement wat tot dan nog geen echte naam had. Maar opeens onder het lopen kwam Gerald voorbij. Ik had eerder, samen met zijn boezemvriend Wilfred Bronsema en Renate een interview mogen maken en wat op mij een enorme indruk had gemaakt. Een interview wat later ook nog in de Ommelander Courant werd geplaatst omdat dit een grote wens van Gerald was. Nog een keer in de krant waar hij als talentvolle doelman van toen nog CVVB vaker in had gestaan. Maar op 20 mei 1993 kwam er een einde aan een veelbelovende carrière en waar Wilfred toen in 2010 het volgende over zei. ,,Gerald had absoluut de kwaliteiten om als doelman in het betaalde voetbal terecht te komen. Hij was technisch gezien een uitstekende keeper en daarnaast ook nog eens een van het type Piet Schrijvers. Als hij zijn goal uitkwam, dan deed hij dat zonder dat hij onfair een duel aanging. Wat dat betreft had hij alles mee als talentvolle doelman.” Op de dag dat Gerald 50 jaar werd, zondag 13 januari 2019, begon de keukenkampioendivisie weer met zijn programma. Drukte op de zondagochtend, een niet helemaal topfitte Bietsj zorgde dat het in de middaguren op de Peperweg 7 wat TV kijken en ‘bankhangen’ werd. Iets wat nu niet direct een favoriete dagbesteding van de bewoners van de PW7 is. Het bankhangen zorgde dat er naar 421 t/m 425 gezapt werd wat betekende dat ‘foxie’ in beeld kwam met een groot aantal duels uit de eerste divisie. Duels die mij deden denken aan een doelman die op 20 mei 1993 een veelbelovende carrière zag verdwijnen. Want ik denk dat de oud-doelman ook met verbazing naar de beelden op FOX had gekeken wanneer hij in de gelegenheid was geweest. Want zelden heb ik op een middag zoveel ‘krokettenvangers’ voorbij zien komen als  deze zondagmiddag. Zo heb ik geen heerser in het strafschopgebied gezien maar wat Gerald wel was. Gerald was een technische keeper vertelde Wilfred en ook die heb ik zondagmiddag niet gezien. De doelmannen van o.a. Cambuur, Sparta, en Dordrecht moeten wel gescout zijn door mannen die een afspraak bij Hans Anders of Pearle of een andere opticien waren vergeten. Dat kan bijna niet anders wanneer je de doelwachters zag knoeien. Maar het toppunt was wel de kleine Griek Kosta Lamprou. Deze zich geweldige doelman vindende 'kabouter' mocht in Amerika keepen waar Ajax aan een toernooi mee mocht doen. Nadat ik het boek van Ruben Schaken had gelezen kreeg ik een ander beeld van ‘Lamproutje’ maar wat binnen het betaalde voetbal normaal schijnt te zijn. Daar moest ik gisteren aan denken toen ik zag dat zijn vrienden en familie Gerald een onvergetelijke dag hadden bezorgd. Twee keer heeft Gerald de naar hem vernoemde bokaal mogen uitreiken en twee keer zagen we dat hij daar intens van genoot. Daarom hoop ik oprecht dat het hem nog vaak gegund is dat hij de bokaal mag uitreiken. Dit omdat er een groot doelman aan hem verloren is gegaan maar er een pracht mens is blijven staan en waar alleen respect maar voor  op zijn plaats is. Gerald van harte met je 50e verjaardag..