Een jaar SV Bedum Oldstars: Een terugblik

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Een jaar stelt niets voor hoorde ik woensdag 19 december iemand zeggen voordat de laatste training van de Oldstars van start ging. Inderdaad het jaar 2018 is zeker ook binnen de SV Bedum Oldstars omgevlogen en vandaar deze terugblik maar toch even anders.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten


Afgelast
In januari en februari was het af en toe Koning Winter die ons te pakken had. Dat zorgde dat er een paar keer niet getraind kon worden op het tijdstip van 10 uur. Dat zorgde voor een afgelasting van de training waar ik toen over schreef dat we misschien later op de dag prima hadden kunnen trainen. Afgelast is sowieso iets wat in mijn woordenboek niet voorkomt. Als jeugdtrainer zorgde ik dat er dan elders in een zaal getraind werd of werden er spelletjes in de kantine gespeeld. Zo kunnen we in mij beleving met de Oldstars  prima gaan klaverjassen want als we ‘weergoeroe’ Pietje P oet Fraislaand’ mogen geloven krijgen we een mega strenge winter. Wat in eerste instantie ook werd afgelast was de reis van enkele ‘stars’ richting Iran. Een reis die al voor de zomer zou plaatsvinden. Maar het was wat onrustig in het geboorteland van Jabbar en Massoud zodat werd besloten om voorlopig eerst maar in Nederland te blijven. Een prima keuze want zo konden de mannen die ons in Iran gingen vertegenwoordigen nog even wat opgetraind worden.

‘Kantinepersoneel en Dineke’  
Zo spreekt Nanno de vrijwilligers achter de bar aan wanneer we weer op woensdagmorgen in Bedum present zijn voor weer een training. Dan was de koffie klaar, werd de koek gesneden wanneer er iemand jarig was geweest en was het lekker warm. Dan werden de waardevolle spullen keurig verzameld en was er na afloop de bereidheid om de nodige rivella’s, colaatjes, warme chocolademelk zonder slagroom en marsen te verkopen. Vrijwilligers die onmisbaar zijn binnen een club en waar ik voor Dineke hoop dat ze in het nieuwe jaar verrast wordt met melkcupjes. Melkcupjes  als vervanger van de melkkannetjes waar ik vanuit mijn periode als medewerker in de koffiekamer van de Vrouwenkliniek in toen nog het AZG van weet dat je die dingen nooit goed schoon kreeg.

Blessures
Blessures waren er in 2018 niet veel maar helaas eentje die een van de Oldstars al maanden aan de kant houdt. Het zal ergens eind april geweest zijn dat Jan Smit zwaar geblesseerd raakte. Op het te droge kunstgras, een sproei installatie was een betere keuze geweest dan het niet plaatsen, ging het opeens fout voor Jan toen hij zijn pezen boven zijn knie afscheurde. Een operatie volgde en nog steeds is Jan aan het revalideren en wat ook nog wel even gaat duren. Verder waren er af en toe wat ‘Stars’ afwezig met wat mindere ernstige blessures. Blessures die horen bij het ouder worden en daardoor wat langer voor wat ongemak kunnen zorgen. Maar niet een van de blessures kwam voort uit de wijze waarop het Walking Football in Bedum wordt gespeeld en wat wel even gezegd mag worden.

Bijnamen

De Messi van Bedum, Red Shoes Otman, der Bomber, Jan Laudrup van Woudenberg, Rubberen Robbie uit Eelde, Superstrateeg, Panna Koning, de ijskrabber uit Bedum, El Presidente, Martin Holleeder, de Vogelaar, Gunther Netzer, Henk de Moppentrommel en Jan Douchekop zijn allemaal namen die dit jaar wel een keer voorbij zijn gekomen. Dit omdat het gevoel voor voetbalhumor groot is bij de SV Bedum Oldstars. Dat moet ook want voetbalhumor is een belangrijk onderdeel binnen de voetbalwereld. Iets wat steeds minder is toegestaan als het aan de heren en dames van de KNVB en/ of de regering ligt. Want noem je een speler, ‘rooie, blauwe, zwarte of schele dan ben je al bijna aan de beurt. Bijnamen horen bij het voetbal maar wat je politici of bestuurders die nog nooit een kleedkamer van binnen hebben gezien niet wijs kunt maken. Daar moet het allemaal ‘soft’. Want er kan eens iemand in de ‘war’ raken wanneer er bijvoorbeeld even gezegd wordt dat hij als ‘schele’ geen ‘blinde’ bal op die ‘rooie’ moet geven.

Toch naar Iran
In augustus vertrok een delegatie van de Oldstars dan toch naar Iran. Een groep van uiteindelijk negen mannen gingen naar het geboorteland van Jabbar en Massoud waar ze elf dagen van receptie naar receptie gingen en ondertussen ook nog een beetje voetbalden. Voorafgaand aan de reis werd er in augustus uiteraard getraind door de mannen waar duidelijk werd dat het niet het neusje van de zalm was wat namens de SV Bedum Oldstars naar Iran trok. De mannen waren namelijk niet scherp tijdens de augustustrainingen. Maar dat was ook wel logisch want een trip naar Iran is toch even wat anders dan met je echtgenote naar een woonboulevard of de IKEA. Al moet ik zeggen dat een bezoek aan een woonboulevard of de IKEA, net als een reis naar Iran, voor mij in het pakket ‘niet bespreekbaar’ zit. Ik had namelijk meegekund naar Iran, Massoud bleef het proberen, maar bij iets waar je niet het juiste gevoel bij hebt moet je dat niet doen. Dan is het gemakkelijk je te verschuilen achter andere verplichtingen maar dat is niet eerlijk. Gewoon zeggen dat je ergens geen goed  gevoel bij hebt en wat voor mij gold voor een bezoek aan Iran. Maar de mannen hebben het leuk gehad en het verhaal gaat ondertussen dat men in Iran hoopt dat de ‘Stars’ uit Bedum nog een keer terugkomen

Sjakie
Wie in 2018 ook veelvuldig figuurlijk op bezoek kwam was Sjaak Swart. Sjakie was als ambassadeur van het Walking Football druk want Sjaak ging, zo vertelde hij een keer bij omroep Max, naar het WK Walking Football in Bristol. Om tot een goed team te komen werden er op 30 april selectiewedstrijden gespeeld waar Nanno als speler van FC Groningen Oldstars, samen met zijn teamgenoot Jaap Dekker, ook voor naar Amsterdam ging. Beide mannen gingen, samen met nog 200 anderen naar een aflevering van het programma ‘hoe belazer ik de zooi’ want de hele vertoning in het Olympisch Stadion  was een schijnvertoning. Want de man die nog denkt dat hij in de hoofdmacht van Ajax mee kan doen had allang een vriendjesteam voor Bristol geregeld. Een komedie van het  zuiverste soort  waar de KNVB en ouderenbond weer een  ‘prima’ rol in speelden. In Bristol ging Sjakie ook nog eens als een ‘malle’ tekeer zodat het Walking Football in Nederland dankzij de man die de Vijverberg van De Graafschap als het mooiste stadion van Nederland ziet fraai werd neergezet. Maar we zullen maar zo denken, Jaap en Nanno hebben een mooie dag gehad al zat het weer op 30 april niet echt mee. Want die dag regende het namelijk wel en wat voor mij tijdens sommige trainingen ook wel had gemogen. Want het is leuk kunstgras maar het stinkt echt als de temperatuur boven de twintig graden komt en wat in mijn beleving nooit gezond kan zijn.

 Toernooien
Toernooien werden er in 2018 door de Oldstars ook gespeeld. Zo gingen er wat ‘Stars’ naar Koekange, het Hann-toernooi en een paar keer naar Amicitia VMC. En verder kwamen de ‘Suri Oldstars ‘ naar Bedum en werd er op 28 november een groot toernooi in Bedum georganiseerd. Naar toernooien buiten Bedum ging mijn auto sowieso niet omdat ik niet volgens de stugge regels vanuit de KNVB wil spelen. Ik ben in Bedum gaan spelen omdat hun regels mij wel aanspreken dus vandaar voor mij geen grappen buiten de deur. Het toernooi tegen de Suri Oldstars deed ik wel mee maar om nu te zeggen dat ik daar echt ‘opgewonden’ van raakte… Maar het toernooi kreeg het voordeel van de twijfel zal ik maar zeggen. Dat gold ook voor het toernooi in november wat volgens de regels van Bedum gespeeld zou worden. Maar helaas ging dat niet zoals afgesproken omdat er wat sterren en arbiters op hun strepen stonden en waardoor het voor mij direct mijn laatste toernooi ooit als Walking Footballer werd. Aan een kant jammer maar aan de andere kant ook maar beter. Want de P van plezier moet altijd voorop staan wordt er vanuit de KNVB en Ouderenbond gezegd. Een opmerking waar geen spelt tussen te zetten is. Mij kennende ga ik mij echter ergeren aan personen die zich spelbegeleiders van de KNVB en FC Groningen noemen. Personen die ik vergelijk met een vrachtwagen vol teamleiders die ik op het UMCG mee heb gemaakt. Teamleiders die regels alleen maar hanteerden om hun ‘machtpositie’ extra in te kleuren maar waar je als medewerker vlekken van in je nek kreeg. Maar gelukkig keerde in december het plezier in het Walking Football weer terug. Want bijna had ik besloten om het voetballen maar achter mij te laten en er een extra training versneld voortbewegen tegenaan te gooien. Maar de roep van het in dit geval kunstgras en het nog graag een balletje in de ‘Bedum-style mogen trappen gaven de doorslag waarbij ik op 28 november een ding heb geleert …. nooit meer doe ik mee aan welk toernooi dan ook . Maar wanneer de Messi van Bedum, Red Shoes Otman, der Bomber, Jan Laudrup van Woudenberg, Rubberen Robbie uit Eelde, de Superstrateeg, onze Panna Koning, de ijskrabber uit Bedum, El Presidente, Martin Holleeder, de Vogelaar, Gunther Netzer, Henk de Moppentrommel of Jan Douchekop en alle andere ‘Stars’ daar anders over denken vind ik dat prima. En voor nu wens ik iedereen fijne dagen en hoop dat alle ‘Stars’ op 9 januari weer topfit op de eerste training van 2019 aanwezig zullen zijn.