Ervaren arbiters met ambitie en ‘jeugdige Walking Footballers aan de ketting

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik vond de achter ons liggende week maar een ‘vreemde’ week. En dat vond ik niet omdat de krant van wakker Nederland met het nieuws kwam dat Frenkie de Jong voor 75 miljoen naar PSG verhuisde. Maar dat vond ik wel omdat bepaalde ‘groeperingen’ in het amateurvoetbal bijna gediscrimineerd worden.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Zo hoor je weleens verhalen dat mensen wat beloofd wordt waar vervolgens niets mee gedaan wordt zoals er in de scheidsrechterswereld helaas gebeurd. Beloftes van, we houden je prestaties nauwgezet in de gaten omdat het op een hoger niveau fluiten zeker tot de mogelijkheden behoort. Dan is het in mijn beleving frustrerend wanneer dat niet gebeurt en helemaal wanneer je geen aanstormend talent meer bent. In dit geval is het een arbiter van over de veertig maar nog heel ver van de zestig die door zijn eigen trainingsprogramma duidelijk nog fit genoeg is om op een acceptabel niveau te fluiten. Maar ik heb weleens het gevoel dat er binnen de KNVB het beeld leeft van, alles wat jong is heeft talent en moet zo snel mogelijk doorstromen en  laten we de ‘oude garde’ lekker ‘zwemmen’ in de vierde of vijfde klasse met soms een uitschieter naar de derde klasse. Dat laatste moet  echter niet te vaak gebeuren want de talenten moeten wel door  kunnen stromen richting ‘sky high’. Ergens is dat raar want arbiters van tussen de veertig en zestig jaar met ambitie en fit hoeven toch niet  te worden afgeschreven . Die groep is in mijn ogen nog  heel belangrijk want het gevaar zit er in dat wanneer iemand met een gezonde ambitie genegeerd wordt hij  op een gegeven moment zegt dat het mooi geweest is. In mijn beleving is het zo dat alle arbiters met ambitie met regelmaat bezoek moeten krijgen van een rapporteur om te kijken of de ambitie van de arbiter gekoppeld kan worden aan een eventuele promotie. Ooit schreef ik een artikel,  over het ‘geven’ van wedstrijden in de nacompetitie. Dat was pure willekeur schreef ik toen en waar ik nog precies eender over denk. Ik moet eerlijk zeggen, van de arbiters die ik dit seizoen tot nu toe ben tegengekomen waren er drie die ook maar geen ambitie meer moeten hebben. Een aantal was op een leeftijd waarop ze dat niet meer hadden maar er waren er ook die dat nog wel lieten zien. Maar juist die groep wordt door de jeugdige talenten van het veld ‘geblazen’. Dat is jammer want in die leeftijdsgroep lopen juist de arbiters waar de aanstormende ‘talenten’ nog veel van kunnen leren. Maar op een ander gebied was het ook een vreemde week. Want waar in de scheidsrechterswereld de jonge talenten bijna met zijden handschoentjes aan begeleidt worden is dat in de wereld van het Walking Football totaal anders. In dat ‘wereldje’ is het namelijk precies andersom. Daar worden de oudere voetballers beschermd door de regel dat het rennen met de bal aan de voet verboden is. Dat is een regel die ik begrijp. Maar wat ik niet begrijp is dat deze regel ook geldt voor het rennen zonder bal. Een regel die er, zo weet ik ondertussen heel zeker, er voor zorgt dat nog jonge bijna pensionado’s er niets voor voelen om zich aan te gaan melden bij een Walking Football-team. Nu kan ik wel zeggen dat dit bij SV Bedum wel mag maar ik snap ook dat niet iedereen in de gelegenheid is om op woensdagochtend naar Bedum te komen. Want het moraal van het verhaal van het ‘rennen’ zonder bal is namelijk simpel. De spelers die zich nog iets beter wat versneld kunnen voortbewegen, want sprinten, mag dat echt niet genoemd worden, zorgen dat hun teammaten, die dat wat minder hebben ook het nodige plezier aan het voetballen beleven. Dit is de moraal van het verhaal van het rennen zonder bal en wat nog te weinig wordt gezien als een toegevoegde waarde binnen het Walking Football. Wat dat betreft kan de vergelijking met ideeën die van de werkvloer komen wel getrokken worden. Wanneer het ‘management’ het zelf niet heeft bedacht wordt het al snel als een slecht idee betiteld. Maar wat schetst je verbazing, vaak gebeurde het dat een idee een jaar later opeens via de nieuwsbrief vanuit het ‘managementteam’ als hun idee naar buiten werd gebracht. Iets wat ik eerlijk gezegd op termijn ook verwacht in de scheidsrechterswereld. Daar gaat men vast wel een keer het licht zien richting de al wat ‘oudere’ arbiter met ambitie om die ook een  kans te geven. Iets wat ik ook verwacht binnen de wereld der Walking Footballers. Want ook daar komt een moment dat men gaat stoppen met de nog ‘jeugdige’ voetballers aan een figuurlijke ketting te leggen. Alleen moeten in beide gevallen de ‘managementteams’ die omslag nog wel even maken.