Een reactie op de tijdstraf in de A-categorie

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het artikel over waarom geen tijdstraffen in A-categorie maar wel in de B-categorie zorgde natuurlijk voor het nodige commentaar. Waar er genoeg waren voor wie er niets hoefde te veranderen was er ook een reactie die de spijker op zijn kop sloeg. De reactie was als volgt:
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
 ‘Ik ben maar een amateur scheidsrechter die door de KNVB naar 4e en 5e klas wedstrijden gestuurd word en fluit sporadisch een B- categorie wedstrijd. Wat ik dan merk is dat spelers die voor 10 minuten er afmoeten dit als straf ervaren en als een klein kind in de hoek moeten staan en hun team benadelen... Bij de gele kaart met een boete is dat niet zo...krijgen vaak nog complimenten van hun medespelers...dus zeg het maar.. ik snap de gedachte van invoering van tijdstraffen wel hoor.

Dit was nu precies wat er een paar weken geleden vóór aanvang van een wedstrijd in een bestuurskamer werd geopperd toen iemand vertelde over een team dat in een duel een groot aantal kaarten voor commentaar op de leiding had gekregen. Wanneer je al wat langer duels in het amateurvoetbal bezoekt dan weet je soms dat je een gele kaart al bijna zeker kunt noteren. Vreemd aan de zaak is dan vaak dat wanneer de gele prent gegeven is de zondaar niet zelden net op het randje doorgaat met ‘klieren’. Iets wat door sommigen als stoer wordt gezien. En wanneer zijn ploeg dan ook nog eens met een zege van het veld staat dan is de kaartenpakker een ‘held’ en de arbiter een ‘lulletje rozenwater. Maar hoe anders zou het zijn wanneer een gele kaart tien minuten op het strafbankje zou betekenen en de tegenstander op voorsprong komt. Zou men dan ook nog zo blij zijn met de ‘kaartenpakker’ die op dat moment zijn team even mooi in de steek had gelaten. Het is precies zoals de arbiter het in zijn reactie zegt, een gele wordt nu te vaak beloond met een compliment. Precies dat werd er enkele weken geleden vóór aanvang van een wedstrijd ook gezegd. En wat de enige keer is dat ik sowieso in de bestuurskamer kom. Soms ook nog wel in de rust maar dat is maar zelden en na afloop nooit. Iets wat iedereen zelf moet weten maar ik ben liever een uur van te voren aanwezig om onder het genot van een kopje koffie de opstellingen van beide teams te verzamelen en even te vragen wat de arbiter als woonplaats heeft. En waarbij dat laatste puur is om de statistieken onder aan het verslag compleet te maken. Voor aanvang gaat het dan weleens over zaken zoals tijdstraffen of andere zaken die het bespreken waard zijn. Want dat is het leuke aan een bestuurskamer vóór aanvang van een wedstrijd. Dan is er nog geen emotie in de gesprekken aanwezig omdat er die middag op het veld nog niets is gebeurt wat de gemoederen na afloop soms kan doen oplaaien zoals een bron mij onlangs nog voor waar vertelde. .