Mijn weekendmoment: 18 november, het wordt nooit meer zoals het was.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn

Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Ook dit weekend gebeurde er weer voldoende langs de lijn maar dan wat het standaardvoetbal in onze regio betrof alleen op zaterdag. Want op de zondag waren de standaardvoetballers allemaal buiten de deur aan het voetballen. Iets wat de drie clubs slim hebben gedaan maar niet heus. Zo werd het een voetballoze zondag voor mij. Een zondag die daardoor in het teken kon staan, en zo heeft ieder nadeel een voordeel, van het schrijven van mijn belverslagen voor de Oostermoer en Ommelander Courant. Want een bezoek aan kleine Morris om te kijken of Ronald Koeman hem al bijna kan oproepen, een bezoek van de Woningbouw en twee keer een ‘uitje’ naar het UMCG zorgen voor een volle week waarin er uiteraard ook nog een voetbaltraining bij de SV Bedum Oldstars op het programma staat. En dan weet je dat er met in totaal 18 belverslagen en een groot verslag wel wat moet gebeuren Maar zondag was het ook 18 november en wat sinds 2014 een beladen dag is. Op die dag vier jaar geleden overleed Milan Bos aan de gevolgen van een tragisch verkeersongeval. Milan was nog maar 25 jaar toen hij overleed en van dichtbij maak ik mee voor hoeveel pijn het overlijden van Milan bij Han en Yvonne en Elmer heeft gezorgd. Zondag kwam er een fotocollage van Milan op Yvonne op haar facebookaccount voorbij. Een fotocollage van een jongen die ik persoonlijk heb gekend en wat je vier jaar later nog steeds raakt. Zo werd het nog meer een toch al waardeloze zondag, als zondagvoetballiefhebber is een zondag zonder voetbal niet leuk, en gingen mijn gedachten ook terug naar het overlijden van Mart Buikema die een jaar eerder, op 16 juni, aan de gevolgen van ook een auto-ongeluk was overleden. Daar dacht ik aan op de dag nadat een dag eerder in sommige delen van Nederland de ‘wereld’ nog in brand stond omdat velen voor en sommige tegen Zwarte Piet waren. Bijna iedereen, en ik ook, maakt zich te vaak druk om zaken die van geen belang zijn. Zo zag ik vanmorgen dat wij geen kandidatenlijst en verkiezingingskrant hebben gekregen vanuit onze nieuwe gemeente Westerkwartier. Iets wat logisch is omdat ik denk dat velen daar geen idee hebben waar Ezinge, Feerwerd en Garnwerd liggen. Maar om eerlijk te zijn, ik kan mij daar niet druk om maken want dan geef ik liever mijn steun aan mensen die dat op prijs stellen. Relativeren is iets wat hier op de Peperweg 7 iemand bijna heeft uitgevonden en waar ik, en gelukkig, steeds meer in mee kan gaan. Zo doe ik mijn ding wat mijn sportverslagen betreft en zal het mij een worst zijn in welke gemeente ik woon, ik blijf toch georiënteerd op het Hogeland en blijft alles voor mij gewoon zoals het was . En daar moest ik zondag 18 november nu juist aan denken, voor de ouders die hun kind verliezen wordt het nooit meer zoals het was…