SV Bedum Oldstars in de ban van de Sint en zijn zwarte en roetveegpieten

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Prachtig weer, mooie goals van Jan Gast, maar vooral de invloed van de komst van de goedheiligman naar Nederland waren woensdagmorgen de belangrijkste ingrediënten tijdens weer een training van SV Bedum Oldstars.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Er waren weer een groot aantal ‘stars’ present op deze woensdag waarop Cor Smid trakteerde omdat hij op 11 november jarig was geweest en zijn dochter op deze woensdag en waar hij na afloop door Geert Raven na afloop van de training nog even op fraaie wijze op werd gewezen. Het praatje vooraf ging deze keer over een toernooi wat men in Bedum wilde gaan organiseren met ook deelname van teams uit de regio. Een prima idee vond de groep en ook Dineke was als gastvrouw wel voor dat idee te porren. Dat zorgde dat er een datum werd geprikt en waarbij men uitkwam op 28 november en wat een prima datum was zo zou later duidelijk worden. Na de voorpraat was het de hoogste tijd voor de kleedkamer waarbij het weer een discussiepunt was of er in de korte of lange broek getraind zou worden. Ik had mijn ‘orders’ van het thuisfront meegekregen zodat het voor mij een lange broek, T-shirt, shirt lange mouw, windjack met daarover een trainingsjack werd. Al bij de eerste oefeningen bleek dat de groep balorig was. Iets wat wel herkenbaar was. Want hoe vaak had ik dat niet meegemaakt dat wanneer de Sint en zijn gevolg in aantocht was er geen garen met een spelersgroep te spinnen was. Dan was het snel klaar met ‘spannende’ oefenvormen want dan waren het vier pionnen, twee goaltjes, een bal en een aantal hesjes en werd het ‘partijen’. Maar Nanno is een ‘diehard’ die zich niet gewonnen gaf en de oefenvormen er in probeerde te stampen al was hij een stratenmaker die een tegelpad moest leggen. Gelukkig voor Nanno liep de pass/trapvorm wel wat beter maar om nu te zeggen dat het allemaal ‘Barcaloniaans’ was wat we lieten zien kan ik niet zeggen. Maar uiteindelijk kon Nanno wel leven met het gebodene zodat we rond 10.50 uur richting het mini-toernooi gingen. Ik moet zeggen dat ging een stuk beter dan een week eerder en waar ik wel blij van werd. Ook blij werd ik dat nestor Romke Steurman weer aanwezig was zodat we nu van een echte rentree van Romke mogen spreken. Ik zat bij onze nestor in de partij en dan doe ik graag even extra mijn best. Van een ruim 80-jarige mogen we namelijk geen box-to-box-fratsen meer verwachten want dat moeten zijn teamgenoten oplossen. De eerste partij werd door ons met 3-2 gewonnen al wilde Jan van Woudenberg nog wel even testen of wij de score wel hadden bijgehouden. Ik had nieuws voor Jan want voor iemand die wil winnen is het ondenkbaar dat hij de score niet goed bijhoudt. In de tweede partij werd het 2-2 maar was er opeens lawaai op het andere veld. Want er was daar een wonder gebeurd. Jan Gast, die sinds het toetreden tot het Oldstars-ensemble van SV Bedum nog nooit had gescoord scoorde nu op een wijze zoals Rabah Madjer dat ooit deed. De Algerijn scoorde namelijk in 1987 in de Europa Cup 1-finale met een hakbal achter het standbeen langs. Het mag duidelijk zijn dat Jan vanaf nu als ‘Jan Madjer’ door het leven gaat en helemaal omdat hij in de derde partij dat kunstje nogmaals uithaalde. Zo ging het weer leuk op een stralende woensdagochtend waar de geest van Sinterklaas al boven het sportpark van Bedum hing. Daarom is het ook maar goed dat het toernooi op woensdag 28 november wordt georganiseerd en niet een week later. Dat zou namelijk niet goed komen wat het voetballen, betreft en dat moeten we als organiserende vereniging niet willen. Bij het uitlopen was daar nog even het moment dat Jan ‘Madjer’ Gast een strafschop mocht nemen op een toevallig aanwezige jeugdkeeper. Helaas werd Jan zijn strafschop gestopt maar waar hij wel een verklaring voor had. ‘Ik had nu tijd om na te denken en dat moet ik niet doen. Ik moet het hebben van mijn intuïtie, aldus de man die de bal twee keer op fraaie wijze in het netje parkeerde. Maar laat dat, het nadenken bij wat je doet, nu ruim drie kwartier datgene zijn geweest waar Nanno op hamerde maar waar dankszij Sinterklaas en zijn zwarte en roetveegpieten niets maar dan ook niets van terecht kwam.