Door de Wiegman-brigade weet Jan Dirk van der Zee dat alleen winnen telt

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Gelezen op site @KNVBNoord: "Voetbal is een teamsport en uiteindelijk maakt het niet uit wie er wel of niet scoort.” BIZAR Nog even en we doen ook niet meer aan uitslagen. 'Maakt niet uit wie er wint, als iedereen maar lekker in beweging is'
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Het bovenstaande las ik gisteravond op Twitter. Een bericht wat haaks stond op wat er dezelfde avond in Zurich gebeurde. In Zurich plaatste de Nederlandse dames zich namelijk voor het WK voor vrouwenteams. De euforie was groot bij velen zoals bij directeur Jan Dirk van der Zee. Jan Dirk had het al over een uitzwaaiduel in de Kuip of ArenA en opeens was ook bij Jan Dirk het besef aanwezig dat het in de sport om winnen gaat. Eerder op de avond was de nieuwe chef de mission voor Tokyo 2020, Pieter van den Hoogenband bij DWDD. Een ex-topsporter die duidelijk maakte dat hij met team NL zoveel mogelijk medailles wilde winnen. Ik moet zeggen dat de teksten van deze oud-topsporter mij meer aanspreken dan de teksten vanuit Zeist en om van het  gepamper nog maar niet te spreken. Op de bovenstaande tweet maakte ik de opmerking dat ik niet voor ‘Tinus Dopsleutel’ naar rij om daar ‘gewoon’ te verliezen in de partijvormen en vervolgens blij van het veld te stappen. Ik wil namelijk winnen en wat, zo weet ik heel zeker, ook geldt voor mijn teamgenoten van de Oldstars. Door mij worden er geen spelletjes voor ‘Piet Piemelotje’ gespeeld want dan is het verhaal simpel, dan blijf ik thuis en ga ik wel hardlopen om te proberen mijn rondje Ezinge-Aduarderzijl, Feerwerd-Ezinge sneller te lopen dan de keer daarvoor. Want sporten is prima maar er moet wel een wedstrijdelement inzitten. Op dit moment sta ik in de ‘scrabblecompetitie aan de PW7 op achterstand en dat moet de komende weken natuurlijk wel even worden rechtgetrokken. Daarom blijf ik mij ook verbazen over die onzin uit Zeist dat het bij de jeugd niet belangrijk is wie er wel of niet scoort. Wanneer ze vanuit Zeist eens wat meer het veld in zouden gaan, met Van der Zee voorop, dan zouden ze echt wel weten dat het anders is. Van klein naar groot, allemaal willen ze winnen en wat ook volstrekt normaal is. Maar misschien hebben de successen van de Oranje Dames er voor gezorgd dat bij de Fries de oogkleppen verdwijnen en hij weet dat een sportman/vrouw, en op welk niveau dan ook, wil winnen. En wanneer dat besef er is dan kan hij vervolgens een keer aan de slag met het punt van het  gepamper binnen het jeugdvoetbal. Ik mag graag een jeugdduel bekijken maar om bij teams die niet met 11 tegen 11spelen zal ik niet meer komen. Ik heb er namelijk geen zin dat ik eerst een plattegrond moet bestuderen waar ik als voetballiefhebber wel of niet mag staan. Daar heb ik absoluut geen zin en dat zal ook niet meer anders gaan worden. Vroeger toen alles nog gewoon heel gewoon was had je deze onzin allemaal niet. Dan stond je in het doel met bijna naast je een of meerdere toeschouwers. Dat had zijn charme en niemand deed moeilijk. Maar het vreemde is dat degene die nu kreten van winnen is niet belangrijk en meer van die onzin rondbazuinen toch vroeger ook gevoetbald hebben. Dan zouden zij toch moeten weten dat winnen juist wel belangrijk is. En dat zouden zij JUIST moeten weten wanneer je ook nog eens leest dat het bereiken van het WK door de Wiegman-brigade de KNVB ook nog eens de nodige eurootjes oplevert. Maar uiteindelijk wisten ze het dus wel in Zeist dat in de sport het maar om een ding draait en dat is winnen en niet om het pamperen van de jeugd die op die manier nooit meer wat gaat winnen.