SV Bedum Oldstars : Tijd voor zelfreflectie

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De training van de SV Bedum Oldstars stond op deze ook weer fraaie woensdagmorgen in het teken van de terugkeer van Romke, de gezamenlijke foto en zelfreflectie.
Je profielfoto, Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, close-up en buiten
Woensdagmorgen zag het er al snel naar uit dat het druk ging worden op het kunstgrasveld van Bedum. Want bijna alle ‘stars’ waren aanwezig omdat coördinator ‘veilig rennen mag bij Walking Football’, Jan van Woudenberg het nodig vond dat er weer eens een teamfoto werd gemaakt. Zo was er een grote groep aanwezig in de kantine waar Dineke de koffie klaar had en het rond half tien al een gezellige boel was. Na het zachtjes op de fluit blazen van Nanno ging iedereen dan ook rustig zitten voor eerst een serieus moment. Jan van Woudenberg vertelde namelijk van het ongeluk wat de echtgenote van Ronald Jansen was overkomen en waarbij Seija een schedelbasisfractuur had opgelopen. Dan is er even geen plaats voor grappen en grollen want Jan verwoordde het goed toen hij de hoop uitsprak dat ze spoedig zou herstellen. Na dit voor Ronald en Seija zeer vervelend intermezzo was daar een volgende mededeling van onze coördinator. De laatste training van dit jaar gaat plaatsvinden op 19 december en we beginnen weer op 9 januari 2019. Duidelijke taal van Jan zodat degene die geen twee weken stil wil staan even een alternatief programma in elkaar moet timmeren. Na de mededelingen was het de hoogste tijd om te gaan trainen waarbij helder werd dat kleedkamer 2, te klein wordt. Er komen steeds meer in een kleedkamer waarbij je gescreend wordt of je daar wel of niet mag zitten. Romke mag dat bijvoorbeeld wel al moest hij er wel even op gewezen worden dat haakje nummer 8 van iemand anders was gereserveerd. Maar na het nodige passen en meten stond iedereen in zijn trainingspak klaar en kon de fotosessie beginnen. Dat duurde gelukkig niet heel erg lang want Dineke is niet alleen een prima gastvrouw maar ook een prima fotograaf. Er gaan zelfs geruchten dat ze benaderd is om als vaste fotografe met de Koning en Koningin mee te gaan wanneer die weer ergens op statiebezoek gaan. Na de foto’s waren daar weer de bekende fratsen zonder bal die gevolgd werden door fratsen met de bal. Onder de voet meenemen, dribbelen en meer van die ‘gekkigheid’ zorgden dat de spiertjes warm werden en de geest weer fris. Maar mooi was de opmerking dat de ballen naar de kant konden want het was volgens Nanno tijd voor ‘partytime’. Persoonlijk vond ik dat wat aan de late kant want het had wat mij betreft wel eerder ‘partytime’ mogen zijn. Hoewel in het mini-toernooi had ik niet echt het idee dat het ‘partytime’ was. Ik vond mijn inbreng namelijk zwaar onvoldoende maar omdat ik de oorzaak wist kon ik mij daar bij neerleggen. Ik hoorde later het woord zelfreflectie wat in de spiegel kijken betekent. Dat deed ik daarom ook en kwam tot de conclusie dat het bagger was wat ik liet zien op deze zonnige woensdagmorgen. Maar er zijn ergere dingen dan slecht presteren op een training zoals we eerder op de morgen hoorden over de echtgenote van Ronald. Wat dat betreft hoort een beetje relativeren er zeker bij en dat heb ik dan ook maar gedaan zodat het toch weer een training werd waar ik, dankszij de geleverde inspanningen toch wel met plezier op terugkeek toen ik naar Ezinge reed. Een rit waarin ik moest denken aan mijn teamgenoot Ronald waar dus de partner van in het ziekenhuis ligt. Maar ook moest ik denken aan de geweldige pass van de ruim tachtigjarige Romke Streurman waar uit gescoord werd. Momenten van vreugde en verdriet en waarbij het een keer ‘bagger’ presteren heerlijk bij in het niet valt.