Mijn weekendmoment: De hoogtepunten werden dit weekend even anders beleefd.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn.
je profielfoto
Mijn weekendmoment bestaat deze keer uit een rits van momenten want het weekend van 20 en 21 oktober die al een dag eerder begon was een bijzonder weekend. De vrijdag stond voor mij in het teken van een bezoek aan mijn huisarts Kim Greving en in de avonduren een bezoek aan mijn  geboortedorp Eenrum waar de trekking van de superverloting werd gehouden. Het bezoek aan de huisarts was, althans dat dacht ik, een routineklusje om te kijken of de resten van een verwaarloosde longontsteking eindelijk waren verdwenen. Maar helaas, niets was minder waar want het probleem had zich volgens de dokter van rechts naar links verplaatst en waarop werd besloten om een foto te laten maken. Ik moet eerlijk zeggen, dat vond ik geen fijne start van wat een mooi weekend moest worden. De afspraak was snel gemaakt want ik kon maandag al terecht in het UMCG. Maar het ‘gedoe’ zorgde wel dat ik even wat anders naar Eenrum reed om mee te maken wat een superverloting Eenrum zou opleveren en niet onbelangrijk, wie de vakantievilla zou winnen. Ik had nummers in mijn hoofd waar ik van vond dat de notaris die wel mocht trekken maar wat niet gebeurde. De vakantiewoning ging naar Drachten en nog belangrijker, Eenrum kreeg 400.000 euro. De euforie was groot in Eenrum maar ergens diep verscholen in mij zat de afspraak voor maandagmiddag. De volgende dag stonden er twee volleybalduels op het programma omdat er in onze regio bijna evenveel gevoetbald werd dan in de Gambiaanse hoogste divisie. Maar even voor de middag was er een ziektemelding bij een van de andere verslaggevers en werd het een bezoek aan het duel Loppersum-Fc Grootegast. Ook daar reed ik anders heen want ik wist, maandag moet ik voor een longfoto en …….Het duel in Loppersum was niet goed maar de bekenden langs de lijn zorgden dat het toch een mooie middag werd in Loppersum. Want dat zijn voor mij de krenten in de pap, of kersen op de taart, die het bezoeken van welke voetbalwedstrijd of sportevenement dan ook iedere keer weer leuk maken. Maar ook in Loppersum bleef het stemmetje het zeggen, maandag om 13.55 uur naar het UMCG. Een stem die er ook ’s avonds nog was toen ik in Bedum DIO Bedum fraai van Volley Tilburg zag winnen. Zondag stond Kloosterburen-Farmsum op het programma en bij opkomst van sportpark Westerklooster zag ik mijn dochter Saskia en kleindochter Maud al staan. Sas en Maud waren aan het kijken bij Kloosterburen O- 13 tegen Kids United waar Gerben, het neefje van Maud, voetbalde. Dat zorgde dat het stemmetje weer wat luider werd over een foto waar ik eigenlijk niet op zat te wachten. Maar een knuffel voor Sas en het  spelen met kleine Maud was even top .. Dat was het duel wat volgde niet. Want Kloosterburen kon helaas niet veel en Farmsum wilde na de 0-5 niets meer. Zo werd het een zondagmiddag met ook in Kloosterburen weer de nodige bekenden langs de lijn en wat het net allemaal even leuker maakt. Tegenwoordig doe ik mijn ‘zondagverslag’ op zondagavond zodat ik op maandagmorgen in alle vroegte aan de belverslagen voor het tegenwoordig huis aan huiskrant de Oostermoer kan beginnen. Dat kwam nu helemaal goed uit want ik moest immers om 13.55 uur in het UMCG ben. Ik was uiteraard op tijd maar wachten duurt altijd lang maar eindelijk klonk mijn naam en was het zo gepiept. Binnen drie werkdagen heeft de huisarts de uitslag was het laatste ik hoorde om vervolgens nog een bekende tegen te komen waar ik even een bakkie mee deed. Na nog even de ingrediënten voor een preischotel te hebben ingeslagen ging ik richting de PW7 waar mijn steun en toeverlaat stond te ‘shaken’ en wat ik van Martine niet ben gewend. Rots is altijd een baken van rust maar dat was nu anders want de uitslag was al binnen vertelde ze, De huisarts had al gebeld en er was niets ernstigs gevonden maar ik moest nog wel even terug naar het UMCG omdat een longarts mij nog even wilde zien. Prima berichten dus na een weekend met tal van hoogtepunten die ik deze keer anders heb beleeft dan ik graag had gewild. Maar aan de andere kant, ik ben mooi blij met het bericht dat er niets ernstigs is. Want te vaak horen we om ons heen dat het helaas andere berichten zijn die er verteld worden.