Mijn weekendmoment: De week van de scheidsrechter stond ‘bol’ van frustratie

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn.
je profielfoto
Ook dit weekend waren er weer tal van momenten die voor mijn weekendmoment in aanmerking kwamen. Zo was daar op zaterdag de prachtige ambiance waarin de derby ZEC-Noordpool werd gespeeld. Prachtige weersomstandigheden, een prima randgebeuren, twee teams die elkaar respecteerden en een scheidsrechter, dhr. Kooistra uit Drachten, die wist dat het hier een echte derby betrof en die daar in de wedstrijd op een werkelijke formidabele wijze mee omging. Maar ook alle lof voor de ontvangende vereniging waar men een duidelijke andere weg in is geslagen. Niet meer terugkijken naar wat geweest is maar vooruit kijken naar hopelijk een mooie toekomst is het motto in Zandeweer en waar de club zaterdag een duidelijke stap in heeft gezet. Dus wat dat betreft, een dikke chapeau voor ZEC. Maar er gebeurde meer dit weekend. Want zo hadden we ook de laatste stuiptrekkingen van de 'scheidsrechter van de week'. Een week waarin sommige scheidsrechters wel, en sommige niet, onder de cadeaus werden ‘bedolven’. Dat laatste las ik namelijk  op de sociale media waar sommige arbiters even hun ongenoegen moesten spuien omdat een club waar ze hadden gefloten of 'gevlaggeniert'  geen presentjes had gegeven. Zo was een arbiter al een paar jaar vergeten en was een andere arbiter als vlaggenier bij een jeugdelftal van FC Twente niet bedolven onder de presentjes. Beide arbiters waren helemaal in de war waarbij ik zeker weet dat wat de vlaggenier betreft hij als scheidsrechter in Eext, Eenrum of Bedum ook niets zou hebben gekregen maar dat even terzijde. Maar zeuren om een presentje, het moet toch niet gekker worden denk ik dan als clubscheidsrechter die zijn gemaakte kosten niet eens wil declareren. Want het zaterdagmorgenduel wat ik heb gefloten heeft mij bijna tien euro gekost. Mijn benzinekosten Bedum-Ezinge v.v. en een colaatje en een tosti waren namelijk mijn kosten zaterdagmorgen. Maar daar stond tegenover dat ik mij naar een in meerdere opzichten ‘heet’ duel wel kon douchen, dat er direct na afloop in de bestuurskamer een frisdrankje werd geschonken en ik voor het duel en in de rust een koffie kreeg aangeboden. Ik weet dat dit bij veel verenigingen zo gebeurt en dat is prima. Want wil ik na het douchen nog wat eten is het toch  niet echt ‘spannend’ om dat uit eigen zak te betalen. Sterker nog, dat doe ik ook als verslaggever. Prima een kop koffie wanneer ik mij kom melden als verslaggever van de Ommelander Courant maar verder niet. Bij sommige verenigingen wordt dan ook nog weleens een plak cake of een koek aangeboden en wat ook voor de arbiter van dienst geldt. Kortom, als scheidsrechter en verslaggever kom je niets te kort en wil je meer dan pak je gewoon je eigen portemonnee er even bij. Daarom begreep ik dat geneuzel over het niets krijgen in de week van de scheidsrechter ook niet helemaal en wat mij bijna doet geloven dat deze arbiters alleen maar voor de ‘poen’ en de presentjes lopen te  fluiten.