‘Verdwenen’ regels en de week van de scheidsrechter

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Als geregelde bezoeker van amateurwedstrijden in de provincie verbaast het je steeds weer wat er voor of acties er in de Zeister bossen worden bedacht. Want op het hoofdkwartier van de KNVB weten ze er wel raad mee om de amateurclubs bezig te houden.

je profielfoto

Zo was er rond 2010 weer een nieuwe regel. Opeens zagen we een verzorger met een aantal hesjes lopen en was de eerste gedachte dat de uitspelende vereniging zijn uitshirts was vergeten. Dit is namelijk ook een regel die een aantal jaren geleden is ingevoerd. De uitspelende club speelt bij gelijkheid van tenue in zijn uitshirt om zo de sponsor van de thuisploeg te plezieren. Maar op last van de arbiter kwamen er hesjes voor de reserves want er werd namelijk verwacht dat ze de hesjes aantrokken tijdens het warmlopen. Dit om te zorgen dat de scheidsrechter niet in verwarring zou komen over het feit wie van de spelers binnen of buiten het veld liep! De aanwezigen waren met stomheid geslagen want ze zagen de hoofdpersonen in kwestie, de wisselspelers dus, in zwarte trainingspakken voorbij komen lopen terwijl het shirt van de thuisploeg toch echt helderblauw was en die van de tegenstander geel waren met daarop een rood trainingsjack! Kortom waanzin dus in dit geval waarbij de wijze mannen uit Zeist weer eens goed hadden gekeken naar de diverse Champions Leaguewedstrijden waar dit ook een terugkerend ritueel is. Maar we zijn nu acht jaar verder en ik zie bij de wedstrijden bijna nooit meer warmlopende spelers die een hesje aan hebben en er is geen arbiter die je er over hoort. Nog een nieuwe regel die jaren geleden is ingevoerd door het ‘bestuurlijk geweld’ in Zeist is dat het publiek niet meer binnen de omheining mag staan. Gebeurt dat wel en er loopt toevallig een ‘stille’ op het sportpark dan is de thuisspelende club mooi de sigaar. Zeer geheimzinnig komen ze het sportpark opgeslopen om te kijken of iedereen wel binnen de omheining staat bij een duel in de onderste regionen van het amateurvoetbal waar de vijftig toeschouwers met veel pijn en moeite worden gehaald. Maar ik moet zeggen dat ik nog maar weinig van dit soort mannen zie die kom kijken of alles wel klopt bij de diverse clubs. Of zou deze regelgeving ook al weer verdwenen zijn en zijn de ‘stillen’ met stille trom vertrokken. Vroeger was lekker leunend tegen het hek een waar genot voor de oudere voetballiefhebbers. Maar onze vrienden de bondsbestuurders hebben het dus anders bedacht. Want ook bij duels met ’15 toeschouwers en een verdwaalde zeehond’ langs de lijn moet iedereen achter het hek. Zelf hebben de ‘Jan Dirk van der Zeetjes’ daar geen last van want als ze zich al eens bij een amateurclub laten zien dan is dat bij een vereniging waar een tribune aanwezig is en er goed voor de heren, al dan niet vergezeld door hun dames, gezorgd wordt. Maar op een voetbalveldveld in de provincie waar het moeizaam balanceren is over tegelpaadjes kom je ze niet tegen. Maar zo zijn er wel meer dingen in Zeist bedacht waar je van denkt, en waar ik gelukkig niet alleen zo over denk, hoe bedenk je het. Want deze week is het de week van de scheidsrechter. Een mooi gebaar richting het corps van arbiters dat wekelijks komt opdraven voor het uitvoeren van hun hobby. Natuurlijk is dat een mooi maar precies eender dan met moeder, vader en dierendag of welke dag dan ook, ik heb er niets mee. Voor mij is het wat Bietsj betreft alle dagen dierendag en behandel ik hem op 4 oktober precies eender dan op alle andere dagen van het jaar. Dat geldt in mijn ogen, en er zijn er meer zo hoorde ik zaterdag nog, ook voor de arbiters. Niks week van de scheidsrechter maar gewoon, gewoon doen met elkaar. Op de sociale media vlogen de foto’s je voorbij wat de heren en dames hadden gekregen en wat ik ze van harte gun. In de week van de scheidsrechter fluit ik zaterdag het duel SV Bedum O- 11-2 tegen GVAV Rapiditas O- 11-3. En wanneer ik dan na de wedstrijd datgene hoor wat ik twee weken geleden ook hoorde, bedankt scheidsrechter, dan is dat voor mij een prachtig cadeau en heb ik een mooie morgen gehad.