Mijn weekendmoment: Een tegels leggende opa, twee voorzitters, en was ze het wel of niet.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn.
je profielfoto
Dit weekend stond ook weer bol van de mooie weekendmomenten die het gelukkig vaker aangenamer langs de lijn maken dan dat je denkt, was ik maar heerlijk thuisgebleven. Zo was daar het verhaal van een opa die als trouwe supporter van Rood Zwart Baflo in de morgenuren nog met tegels  op het sportpark in Baflo had lopen sjouwen en een paar uur later weer langs de lijn te vinden was om naar de verrichtingen van zijn kleinzoon Melvin en zijn teamgenoten te kijken. Dhr. Postma ken ik als inwoner van Eenrum maar zo hoorde ik zaterdag, tegenwoordig woont hij met zijn vrouw in Baflo. Een aardige man die ik, samen met zijn vrouw, ook wel eens op een ander sportpark tegen kom. Even spioneren, noemt de opa van Melvin en Rick Folkerts dat en waar ik altijd lol om heb. Want wanneer je als 76-jarige dat allemaal nog kunt, tegels leggen en wedstrijdjes kijken, ben je een bevoorrecht mens. Was ik zaterdag te gast bij Jan en Jacob in de bestuurskamer van Rood Zwart Baflo, zondag was ik in Eelde. Daar voetbalt de voetbalvereniging Actief en waar oud-Eenrumer Ger Wieringa voorzitter is. Uiteraard was de oud-Eenrumer aanwezig en ik moet zeggen, het werden hilarische verhalen in de bestuurskamer van Actief. Wonderschone goals vlogen over de tafel al waren het gehaktballen uit een overvolle pan. Maar niets dan lof voor de ontvangst door Actief waar ik wel verbaasd was over de arbiter van dienst. De arbiter van dienst liet zich voor het duel evenveel in de bestuurskamer zien dan een ijsbeer op de stranden van Copacabana. Helemaal niet dus. Mijn broodje bal of een wolkje rook is het niet maar ik denk dat deze arbiter even verteld moet worden  dat zoiets eigenlijk niet kan. Wie wel in de bestuurskamer zat was Eenrum-voorzitter Jannes de Vries. De voorzitter zat er met een brede glimlach want zijn club had deze zondag de grootste overwinning uit zijn historie binnen. Want de grote verloting die Eenrum ruim 300.00 euro  gaat opleveren gaat door. Niets kan het succes van de verloting meer in de weg staan zodat de preses een blij mens was. Iets wat ik niet alleen Jannes maar ook Eenrum meer dan gun. Een club waar je het grootste gedeelte van je leven voor hebt gevoetbald gun je dat de toekomst de komende jaren gewaarborgd is. Verder waren er de nodige bekenden zoals oud-Kloosterbuurder Jos Schoffelmeijer die als inwoner van nu Eelde even kwam kijken of er nog voor hem bekenden aanwezig waren. Gelukkig voor Jos was dat het geval zodat ook hij een mooie middag had. En verder was daar nog een dame die ik dacht te herkennen uit mijn UMCG-periode. Alleen wist ik het niet helemaal zeker of het inderdaad Gonny was die toen in het UMCG op het lab werkzaam was. Zo was het weer een mooi voetbalweekend langs de lijn in Baflo en Eelde waarbij ik op de terugreis even aan de voorzitter van Eenrum en de volkszanger John de Bever, die van de hit ‘jij krijgt die lach niet van mijn gezicht’ moest denken.