Mijn weekendmoment: Het wordt er niet leuker op in de bestuurskamers

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, ontroering, maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert en wat ook dit seizoen niet anders zal zijn.

je profielfoto

In het weekend dat er voor mij de duels Zeester-Noordpool en Eenrum-Harkstede op het programma stonden gebeurde er weer van alles waar ik mij deze keer over verbaasde. Zo was daar zaterdag het moment dat een bemoeial van een arbiter zich opeens met een gesprek over het Walking Football zoals het in Bedum ging bemoeien. Want opeens was daar een opmerking dat de Bedum-style op zijn club, VEV’67 uit Leek niet werd gewaardeerd. Iets wat natuurlijk kan maar wat een mening van een arbiter was waar mijn gesprekspartner en ook ik totaal niet op zaten te wachten. Sterker nog, we vonden het beiden redelijk onbeschoft. Maar geen acht slaan op de kretologie van de man die een half uur later op het veld werd verwacht om het duel tussen Zeester en Noordpool in de juiste banen te leiden. Maar het was tijd om naar het veld te gaan waar beide teams al druk met de warming-up bezig waren. Niet veel later kwam ook de arbiter op het veld en was daar het tweede ‘verbaasmoment’. De assistent-scheidsrechter van Noordpool had een prima scheidsrechterstenue aangetrokken met op zijn mouw het logo van ARAG wat bij weten de sponsor van ons arbiterensemble in Nederland is. Maar de assistent kreeg te horen dat zijn shirt eigenlijk niet kon omdat er reclame op het shirt zichtbaar was. ‘Vijftig’ toeschouwers en een verdwaalde ‘vissersboot’ waren op sportpark Toercamp aanwezig en een arbiter, die een vijfdeklassepotje mag fluiten gaat zeuren over een beetje reclame op de mouw van een van zijn assistenten. Vreemd maar waar gebeurt. Een dag later was er het duel in Eenrum tussen de thuisploeg en Harkstede. Waar het vaak de gewoonte is dat je je als gast even komt melden in de bestuurskamer  gebeurde dat in Eenrum niet. Want toen ik om 13. 40 besloot om naar buiten te gaan had ik nog niemand van de gasten gezien. Dat is niet alleen raar maar ook vreemd dat je als gast niet even voor een duel in de bestuurskamer komt. Dat het door het alles digitaal in kunnen voeren  allemaal een stuk onpersoonlijker is geworden mag duidelijk zijn maar een beetje meer fatsoen voor de ontvangende club is toch het minste  wat je mag verwachten. Een bemoeial als arbiter gebeurt gelukkig bijna nooit maar ik hoop voor de thuisspelende verenigingen niet dat het je als gast niet laten horen een tendens wordt, hoewel… het scheelt je na afloop wel een schaal met bittergarnituur. Want een ding wist ik zeker, daar konden de gasten bij mij  mooi naar fluiten.