Rookverbod? De kantinemedewerker gaat het druk krijgen...

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 Spreek je teamgenoot, medelid of een bezoeker ook aan wanneer hij of zij rookt, lees je op sites van verenigingen die ons op weg gaan helpen naar een rookvrije generatie. En laat dat nu iets zijn wat ik dus niet ga doen. Zolang er nog meters bier in kantines worden getapt, mensen met een slok op aan het verkeer deelnemen, en rokers bijna als ‘criminelen’ worden neergezet weiger ik om mensen aan te spreken op hun rookgedrag.
je profielfoto
Vorige week ging het op Puurvoetbalonline al een paar keer over het roken langs de lijn. Iets wat de regering, de KNVB en veel verenigingen graag anders zien. Die zien graag dat er niet meer gerookt wordt want roken en sporten is natuurlijk geen goede combinatie. Daarnaast is het van belang dat de jeugd zo min mogelijk in aanraking komt met het roken. Zien roken, doet roken. Ik moet zeggen dat ik het daar helemaal mee eens ben. Roken en sporten is geen goede combi maar dat is alcohol en sporten ook niet. Spelers die op de donderdag trainen en lekker ‘doorhalen’ in de kantine en vervolgens doorgaan naar de plaatselijke kroeg is ook niet de juiste combi. Maar ook het jeugdspelertje dat komt om een zakje chips en een flesje mierzoete AA-Drink is geen juiste combi. En ook het patatje, het saucijzenbroodje of het balletje mayo+ een cola zou ik zie niet aanbevelen. Allemaal foute dingen als we de kenners, die het roken veroordelen, mogen geloven want het moet allemaal gezond. Maar de opmerking, Spreek je teamgenoot, medelid of een bezoeker ook aan wanneer hij of zij rookt stuit mij enorm tegen de borst. Want ik ga niet tegen mannen of vrouwen zeggen van, hé jij mag hier niet roken. Ik weet dat je al zeventig jaar met een sigaretje of sigaartje langs de lijn staat maar dat mag niet meer. Want jij bent een slecht voorbeeld.” Ik ben trotse opa van twee kleinkinderen en die gaan op een gegeven moment zien dat Martine rookt. Niet dat ze bij ze in de buurt zal roken maar Morris en Maud zien wel dat Martine rookt. Mijn vader rookte toen hij nog leefde stevig. Maar mijn beide dochters hebben nooit gezegd, pappa dat wat opa doet wil ik ook. En tot aan de dag van vandaag roken een 28-jarige Krista en een 26-jarige Saskia nog steeds niet.

We draven door hoorde ik gisteren iemand zeggen toen het onderwerp, in een wolk van rook langs de lijn lopen, aan de orde kwam. Aan die persoon van in een wolk lopen heb ik trouwens gisteravond wel even gevraagd of er afzuigkap boven de bedrijfsbarbeque hing. Want uit ervaring weet ik dat wanneer je de BBQ met briguetten zijn best laat doen dat een aardig geurtje geeft. Maar het rokende voetbalpubliek, waar ik niet toebehoor, wordt dus aangepakt en in sommige gevallen van de velden gejaagd. Die gaan niet meer komen, zo werd mij de laatste dagen wel duidelijk. En ik geloof ze op hun woord dat ze wegblijven bij een sport die hun in sommige gevallen al meer dan een halve eeuw heel veel plezier bezorgt. Maar wanneer we niet hypocriet willen zijn gaat de kantinemedewerker het druk krijgen. Want die mag straks even uitleggen aan ‘kabouter Morris’ dat een zakje chips fout is en dat een AA-Drink ook niet tof is. Of die mag aan kleine Maud uitleggen dat ze beter een bakje radijsjes kan nemen dan een zakje snoep. Want zo hoort dat in de wondere wereld van we moeten gezond leven. Maar willen we niet hypocriet doen dan moeten in de middaguren, als opa met kleine Morris of Maud op bezoek komt, de meters aan bier ook verdwijnen en de bestuurskamers alcohol en snackvrij gemaakt worden. Want in mijn ogen is het dan ook van belang dat de jeugd zo min mogelijk in aanraking komt met het gebruik van alcohol en wat dat met een mens kan doen. Maar ik weiger dus om mee te doen aan het hypocriet gedoe dat alleen roken fout is terwijl we allemaal weten dat drank meer stuk maakt dan je lief is.