Een wolk van sigarettenrook is een tikkeltje overdreven.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Mijn epistels over het roken op sportparken en het niet meer willen/mogen voetballen bij +25 graden op nepgras en het een goed voorbeeld geven zorgden wel voor commentaar. Commentaar wat vooral kwam uit de hoek van ‘ik verbaas mij over de aanstellingen in de nacompetitie' en wat in de volksmond ook wel scheidsrechterswereld genoemd wordt.
je profielfoto
Als ik goed ben ingelicht dan zijn er veel verenigingen die per op 1 september op hun sportcomplex een rookverbod hebben ingesteld. Vanaf dat moment mogen bestuurders eventuele rokers er op gaan attenderen dat ze hun sigaretje of sigaartje uit moeten doen. Ik ben geen roker maar gelukkig ook geen bestuurslid. Iets wat ik thuis ook niet ben. Martine rookt namelijk ook en waar ik haar veel plezier mee wens maar  haar niet zal verbieden. Net zoals zij mij het niet zal verbieden dat ik een sportboek voor mijn boekenverzameling of een voetbaltijdschrift koop. Zo werkt het namelijk op de PW7. We verbieden niemand iets. Maar hoe anders werkt het op een sportcomplex. Daar worden er regels vastgesteld om ‘ons’ gezonder te laten leven terwijl men zelf het voorbeeld niet geeft. Want bij een gezonder leven hoort in mijn beleving  in de bestuurskamer  geen alcohol en zou ook  het balletje mayo vervangen moeten worden door ‘winterwortelsoep’ of een bakje rauwkost. Want dan geef je als bestuurder het juiste voorbeeld richting  een gezonde kantine die er ook zo nodig moet komen. Gisteren nog was op de radio te beluisteren dat de regering alcohol en rookwaar duurder wil maken. Dit om de jeugd te ontmoedigen om aan deze geneugten des levens toe te geven. Want de regering maakt zich zorgen omdat Nederland een land is waar veel mensen een duidelijk overgewicht hebben. Dat zou best eens kunnen kloppen. Want wanneer je een beetje om je heen kijkt dan zijn daar  genoeg voorbeelden van  te vinden. Het gezonder maken van alles was ook de insteek van mijn epistels. Want ik sta er nog steeds achter dat het goed voorbeeld geven in een bestuurskamer begint. Daar zou men alcohol en ongezonde snacks uit moeten verbannen. Dan kan men namelijk pas stimuleren dat er ook in de kantine gezonder gedacht gaat worden en kan er ook meer op toe worden gekeken dat de ‘Bob’ inderdaad ook als de ‘Bob’ naar huis gaat en dat ook een door de KNVB aangestelde arbiter met een ‘colaatje light’ achter de knopen huiswaarts keert. Maar zolang dat niet gebeurt, moet men het ook niet hebben over een sigaretje of sigaartje langs de lijn. Gezond is gezond en daarbij gooi ik alcohol en rookwaar op een hoop. Maar het rookverhaal ging een eigen leven leiden want het roken langs de lijn is minder ernstig dan we moeten geloven. Want informeren bij andere sporters geeft een beeld dat zij, en die dichter bij de toeschouwers langskomen dan bijvoorbeeld een assistent-scheidsrechter, het beeld van een assistent-scheidsrechter niet herkennen. Het antwoord was, we liepen tijdens de Run van Winschoten de 100 kilometer op een parcours waar vuurkorven en barbecues stonden en ook werd gerookt. Je rook het maar daar was alles mee gezegd. Dezelfde geluiden hoorde ik woensdag in Winsum. Daar vroeg ik een wielrenner of hij hinder ondervond van rokende mensen langs het parcours. Alleen als ze het recht in mijn gezicht zouden blazen, was zijn antwoord. Maar dat gebeurt nooit want dat zou betekenen dat iemand een hekel aan mij heeft. Duidelijke antwoorden uit twee andere sportdisciplines en die mij het beeld gaven dat de geluiden uit de scheidswereld over een wolk van sigarettenrook een tikkie overdreven zijn