Wie de schoen past….

Geschreven door Kick Mulder op . Geplaatst in Columns

Heel Nederland viel over John Ewbank heen bij de presentatie van het Koningslied in 2013. De zinsnede “de dag die je wist dat zou komen” kwam hem op een storm van kritiek te staan. Grammaticaal krom en vol met stijlfouten. En toch wil ik deze column dit thema meegeven. De vraag was immers al lang niet meer of, maar vooral wanneer het prestatievoetbal op de zondag in Bedum op zou houden te bestaan. Het is heel makkelijk om met een vinger te wijzen naar de schuldigen en ongetwijfeld zal dit vanuit de verschillende zienswijzen op dit verhaal ook gebeuren, maar ik wil proberen het verhaal vooral van alle kanten te belichten, zonder mensen bewust te beschadigen.
kick
Eén seizoen geleden promoveerde de zondagtak van SV Bedum naar de vierde klasse, werd er een nieuwe trainer aangetrokken en werd bovendien een sponsor binnengehaald waar menig amateurclub jaloers op is. Een doorstart van de voormalig blauwhemden werd niet overal met gejuich ontvangen binnen de club, maar er stond toch weer een goed fundament om op verder te bouwen. Hoe anders ziet de situatie er nu uit. Nauwelijks een (succesvol!) seizoen verder, gaat de stekker er toch definitief uit. De redenen? Geen aanwas, een te kleine basis en dus te weinig vertrouwen in een goede afloop.
Puur cijfermatig en statistisch gezien, mag het geen verrassing zijn dat het zondagvoetbal in Bedum geen toekomst heeft. De landelijke trend dat er meer en meer op de zaterdag gevoetbald gaat worden, zet door. Diverse clubs zijn al overgestapt naar de zaterdag en hebben de zondagtak opgeheven. Daar komt bij dat de aanwas dit seizoen en vorig seizoen op de vingers van één hand is te tellen. Tel daar het vertrek van enkele oudgedienden bij op en de conclusie is gerechtvaardigd dat het bestaansrecht is verdwenen. Tot zover de kille cijfers.
Dan nu een genuanceerder beeld. Let wel: mijn nuance, mijn mening. Het blijft namelijk een column: “een prikkelend stukje proza waarin de schrijver zijn mening verkondigt”. Na elke onderstaande alinea zou je de zin “wie de schoen past…” kunnen toevoegen. De juridische term van een fusie is het samengaan van twee voorheen zelfstandige economische of sociale eenheden. Dit kunnen bedrijven zijn, maar ook verenigingen. Een fusie is dus gebaseerd op gelijkwaardigheid. Ik heb al eerder geschreven over het aanwijzen van een vlaggenschip en de rol van het zondagvoetbal. Alles overziend en inmiddels terugkijkend in weemoed, is de gelijkwaardigheid ver te zoeken geweest. De veelbesproken maar eveneens zo gevreesde voetbalpiramide had duidelijkheid moeten scheppen. In dit overzicht staat waar je als team recht op hebt als je op een bepaald niveau uitkomt. Hier is echter niet of nauwelijks aan vastgehouden, zodat er een grote mate van willekeur is ontstaan, vaak ten nadele van de zondag afdeling.
Een goed voorbeeld hiervan is het gebruik van het kunstgrasveld als trainingsveld. Door de jaren heen zijn dagen en tijden aangepast, waardoor de zondagselectie niet of nauwelijks meer op normale tijdstippen op een normaal deel van het veld heeft kunnen trainen, uit moest wijken naar het ‘trainingsveld’ (indien bespeelbaar) of in het geheel niet trainde.
Het bestuur van de nieuwe vereniging is het bestuur van iedereen. Positieve uitzonderingen daargelaten, is deel van vooral het nieuwe bestuur nooit bij een wedstrijd op zondag geweest. Dit kan niet alleen te maken hebben met geloofsovertuiging… Dat men geen idee had wat er op zondag gebeurde is het best te illustreren met een voorbeeld uit het laatste clubblad. De ‘nieuwe’ selecties staan erin. Het is een aanfluiting voor alle betrokkenen. Men heeft zich nooit bekommerd om het voetballen op zondag. Het versterkte het gevoel staf en spelers dat men er maar wat bij hing. Zo werd bijvoorbeeld met grote trots Klaverblad als sponsor binnengehaald en was de boodschap voor zondag dat er geen bedrijf werd gevonden die de zondagtak wilde sponsoren. Drie telefoontjes later werd een miljoenenbedrijf mét binding aan SV Bedum binnen gefietst. Hoezo willekeur?
Daar staat echter tegenover dat de spelers uitkomend op de zondag ook in de spiegel moeten kijken. Wat was hún binding met de vereniging? Oud papier lopen was maand in maand uit een hels karwei, een wedstrijd of toernooi fluiten bij de jeugd was veelal teveel gevraagd en teveel bleef het bij Calimero gedrag. Mede dankzij de nieuwe sponsor kwamen er tassen en presentatiepakken. Maar loop daar dan ook in! Straal iets uit! Het bleef bij halfbakken gedrag van staf en spelersgroep die klaagden over de waardeloze broeken.
Kortom: over en weer zijn er fouten gemaakt, links en rechts waren de zaken onvoldoende op orde. Het maakt het verdriet bij velen er niet minder om. In het bijzonder bij Walfried van der Werf. Hopelijk krijgt hij een mooie nieuwe rol in de vereniging de dag na de dag die je wist dat zou komen.