Mijn weekendmoment: ‘Zweven en duiken over de oceaan bij Wilfred en Renate.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert.

                                           image 2018 06 12

In het achter ons liggend weekend stond er voor mij geen wedstrijd voor of de Ommelander Courant of de Oostermoer op het programma. Iets wat zou betekenen dat er geen ‘mijn weekendmoment zou zijn. Maar het tegendeel was waar want wel degelijk was er een ‘mijn weekendmoment’ die te mooi was om er niet uitgebreid bij stil te staan. Sinds het vorig seizoen is het keepersklassement van Puurvoetbalonline weer in ere hersteld. Een keepersklassement wat de naam kreeg van Gerald Gras, de doelman van toen CVVB die door een tragisch verkeersongeval nooit meer zou kunnen keepen en al 25 jaar in een verpleegtehuis verblijft. Vorig seizoen reikte Gerald zelf de bokaal uit aan Peter Paul Datema die als doelman van Loppersum toen de   onbetwiste nummer een was. Trots was toen het woord wat duidelijk zichtbaar was bij zowel Peter Paul als Gerald. De eerste omdat hij de trofee won en Gerald omdat de trofee zijn naam droeg. Dit seizoen ging het lang tussen de doelman van Loppersum en Wim Beukema die als doelman van Rood Zwart Baflo een uitstekend seizoen speelde. In tien duels wist Wim een cleansheet te pakken en dat zorgde er mede voor dat hij de tweede winnaar werd van het Gerald Gras Keepersklassement. Enige weken geleden werd ik gebeld door Wilfred Bronsema, de boezemvriend van Gerald, dat de gezondheid van Gerald het toestond dat hij ook dit jaar de trofee kon overhandigen. Een telefoontje wat voor het nodige kippenvel zorgde omdat het zelf overhandigen door Gerald van ‘zijn’ bokaal aan de winnaar weer een speciaal moment zou zijn. Zo waren we, samen met de ouders van Gerald en Jack en Annelies Suiveer, op zondag 10 juni te gast bij Wilfred en Renate Bronsema voor de uitreiking van de trofee die hoort bij het winnen van het Gerald Gras Keepersklassement. Een trofee die door een meer dan trotse Wim Beukema in ontvangst werd genomen van een oud-doelman die via de moderne techniek met Wim kon praten. Een gesprek wat ging over zweven en duiken wat nog maar twee van Gerald zijn specialiteiten waren. Maar, en wat ik een paar keer heb gezien, twee onderdelen zijn die ook  Wim uitstekend beheerst. Duidelijk zichtbaar was dat de beide keepers een band met elkaar hadden op een middag die meer mooi momenten zou laten zien. Want de nu nog doelman van Rood Zwart Baflo, Wim gaat volgend seizoen in zijn woonplaats Ten Boer voor Omlandia spelen, is naast een prima doelman ook nog eens een uitstekende zanger. Een zanger die speciaal voor Gerald het prachtige nummer Oceaan zong. Ik moet eerlijk zeggen, het was mooi om te zien dat iedereen genoot van het speciaal optreden van Wim en Gerald in het bijzonder. Wilfred en Renate waren, precies eender als vorig jaar, weer voortreffelijk als gastheer en gastvrouw en hadden ook nu weer een prima BBQ georganiseerd. En tijdens die BBQ gebeurde er een moment wat absoluut in mijn top 3 momenten van het seizoen 2017-2018 komt te staan. Gerald kan helaas niet alles meer zelf. Dat is uiteraard triest om te zien en doet je direct beseffen dat je rijk bent omdat je alles nog wel zelf kunt doen. Dan is het mooi dat je boezemvriend, die samen met Renate al 25 jaar trouw bij je op bezoek gaan, voor jou het vlees keurig in stukjes snijdt. Dat moment vond ik zo mooi omdat dat in mijn ogen liet zien wat vriendschap betekent. Klaar staan voor een ander die iets niet meer kan. Ik zeg het daarom uit de grond van mijn hart Wilfred, en daar wil ik ook zeker Renate bij noemen, jullie zijn twee kanjers  van vrienden voor Gerald waar ik door de plakboeken van Ursula alleen nog maar meer trots op ben dat zijn naam aan’ mijn ‘ keepersklassement verbonden zal blijven.