Dankzij de vv Eenrum en Morris een super weekendmoment

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect, verbazing, afgrijzen maar in dit geval nog steeds een tikkeltje geroerd op terugkijkt.
image 2018 05 18 2
Toen ik ruim een jaar geleden benaderd werd door Eenrum-voorzitter Jannes de Vries of ik bereid was om mee te werken aan het jubileumboek van de voetbalvereniging was dat uiteraard geen probleem. Een jubileumboek dat er moest komen als onderdeel van het honderdjarig bestaan van de voetbalvereniging. Ik moet zeggen dat ik vereerd was dat ik mijn medewerking mocht geven aan een boek dat mee de geschiedenis van Eenrum in zou gaan. Het werd een mooie klus die uiteraard het nodige aan uren kostte. Uren die werden besteed aan het zoveel mogelijk in een stijl zetten van de interviews die door talloze personen al waren afgenomen. Dat zorgde er dan ook voor dat de wintermaanden in het seizoen 2017-2018 drukke maanden werden. Want natuurlijk gingen mijn activiteiten voor de Ommelander Courant en de Oostermoer ook gewoon door. Daarnaast was Martine door een knieblessure niet in staat om veel met onze grote vriend Bietsj te lopen zodat ook dat op mijn bordje kwam. Verder vond ik op 15 december dat er wat aan mijn conditie/gewicht moest gebeuren zodat de loopschoenen minimaal drie keer per week voor minimaal 7.5 km per keer worden aangetrokken. Iets wat mijn conditie duidelijk heeft doen verbeteren en mijn gewicht 12 kilo heeft doen dalen. Dat alles zorgde dat mijn activiteiten voor ‘mijn kindje’ Puurvoetbalonline wat in de verdrukking kwamen maar wat met ingang van het nieuwe seizoen gelukkig weer gaat veranderen. Maar het ‘project’ jubileumboek vv Eenrum werd een geslaagd project en nadat deze week de allerlaatste puntjes op de I gezet worden gaan de teksten en foto’s naar de drukker om vervolgens als boek terug te keren. Toen ik werd benaderd of ik als niet lid van de voetbalvereniging wilde meewerken aan het boek viel er ook een opmerking van, het hoeft allemaal niet voor niets. Een opmerking die ik voor kennisgeving aannam en als tegenopmerking toen de opmerking maakte dat ik het leuk zou vinden wanneer mijn kleinzoon Morris een keer de aftrap bij een duel van Eenrum mocht doen. Het was dan ook heel speciaal toen ik de uitnodiging van de vv Eenrum kreeg of ik op zondag 13 mei samen met Morris de aftrap wilde doen bij Eenrum-Eext. Een mooi gebaar dat zeer werd gewaardeerd door ‘Opa’ en Martine  die daardoor Krista, Thomas en de kleine Morris in dat weekend op bezoek kregen. Bij aankomst in Eenrum was daar een eerste verrassing want de voetbalvereniging had een shirt voor de kleine man laten maken en ook kreeg hij een bal waar de spelers en staf hun naam op hadden geschreven. Vervolgens was daar de opkomst richting de middencirkel waar de kleine Haarlemmer, met een beetje hulp van opa, de aftrap deed. Een aftrap die direct zijn, en ook mijn, laatste officiële handeling was. Want Morris ging keurig op een kleedje zitten spelen en voor mij was er ‘gewoon’ weer de rol van verslaggever langs de lijn. Een verslaggever langs de lijn die ‘zijn’ vv Eenrum nogmaals wil bedanken voor dit prachtig gebaar en wat natuurlijk mijn moment van het weekend was.