SV Bedum Oldstars kijken teveel naar de jeugd en teleurstelling voor Nanno

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De woensdag begon ook deze keer weer vroeg. Want door de vele inhaalduels in het amateurvoetbal viel er weer voldoende te schrijven. En omdat ik nu eenmaal geen ‘avondschrijver’ ben moest er dus wat in de vroege ochtend gebeuren. Dit omdat ik de trainingen van de SV Bedum Oldstars niet graag wil missen maar ook de redactie wacht op wat er uit Ezinge hun kant opkomt.
je profielfoto
Bij binnenkomst in de kantine was duidelijk dat de personele bezetting tijdens deze training wat karig was. Want er waren de nodige Oldstars uitgevlogen naar verre of niet zo verre oorden om daar van een welverdiende vakantie te genieten. Iets wat moet kunnen maar eigenlijk ook niet. Want tegenwoordig hebben we het steeds vaker over de jeugd die niet de juiste beleving meer heeft en op vakantie gaat wanneer het hun uitkomt. Dat is wat ik met regelmaat hoor en dus ‘beangstigd’ het mij dat dit fenomeen ook al binnen de Oldstars zijn intrede heeft gedaan. Maar zo was een opmerking die ik woensdagochtend hoorde, dat hoort allemaal bij de tegenwoordige tijd.”

Na het bekende riedeltje op de fluit was Nanno de eerste die het woord nam. Nanno was teleurgesteld. Niet in ons, dat komt later in het verhaal, maar meer in wat hij in Amsterdam had beleefd. Nanno, samen met Jaap Dekker van FC Groningen Oldstars, was namelijk op audiëntie bij Koning Sjaak geweest. De man die vroeger een aardig balletje kon trappen was namelijk druk met het selecteren van een team die samen met Koninklijke Hoogheid Swart naar Bristol mocht vertrekken om Nederland op het WK Walking Football te vertegenwoordigen. Maar helaas voor Nanno en Jaap, ze waren voor Jan met de ultrakorte achternaam naar Amsterdam gekomen. Want duidelijk was dat Swart alleen maar ‘defenders’ nodig had. Want de oud-rechtsbuiten wilde liever niet dat er naar aanvallers gezocht werd. Want gezien het niveau van de rondootjes die hij met nog wat vrienden speelt was de kans groot dat Sjaak dan was afgevallen. Maar Nanno was dus teleurgesteld en terecht. Want als je alle testen goed doorstaat dan moet je er toch bijzitten zou je denken. Maar onze trainer was helder en wat iedereen van te voren al wel wist, het was een grootte vriendjeskliek in het Olympisch Stadion waar de regels van het Walking Football even ver te zoeken waren dan ijsberen op de Copacabana.

Maar zoals gezegd er waren velen die werden gemist. De meeste waren op vakantie maar Wim Keizer en Massoud hadden andere verplichtingen. Als twee van een aantal Oldstars die plannen hebben om in september naar Iran te gaan hadden beide een ontmoeting met Alireza Jahanbakhsh. De speler van AZ is Iranees en hoe en waarom dit bezoek zal ons vast op de volgende training verteld worden. Na nog wat andere mededelingen was het de hoogste tijd voor de training die Nanno wat anders had ingedeeld dan hij normaal doet. Want de training zou worden afgesloten met een partij 7:8. Maar eerst waren daar de traditionele oefeningen om de spiertjes warm te maken. Na dit prima begin van de training, wat gebeurde onder toeziend oog van de voor FC LEO voetballende Matthijs en zijn oma, ging het verder met de pass en trapvormen. Dat onderdeel zorgde voor een tweede teleurstelling bij Nanno want de uitvoering van dit onderdeel van de training was niet om aan te gluren. De trainert gebruikte een andere term maar omdat er dames zijn die dit epistel ook lezen gebruiken we die opmerking maar even niet. Maar de gedrevenheid van Nanno kennende komt hij hier nog zeker op terug. Na dit niet aan te gluren onderdeel werd het tijd voor het partijspel wat 7:7 ging worden omdat onze aspirant-lid Tiemen zijn trainingen langzaam wilde opbouwen en het partijspel even liet lopen. Helaas duurde het 7:7 partijtje maar kort want door een ongelukkige actie moest Jan Smit de training staken. Een knieblessure zorgde dat Jan even op bezoek moest bij de dokter die verrekte kniebanden constateerde. Zo werd het dus een partij 7:6 waarbij ‘mijn’ partij qua aantal in overtal was. Ik zeg met nadruk, qua aantal in overtal want verder waren we in ondertal. Want als 7-tal hadden we het niet deze woensdagmorgen. We werden ‘kleurenblind’ gespeeld door een zestal dat beter combineerde, meer gedrevenheid toonde en duidelijk over meer loopvermogen beschikte. We verloren dan ook kansloos maar waar Jacob Venema wel een verklaring voor had. Volgens Jacob was het psychisch. Want Jacob had het idee dat wij als 6-tal teveel bezig waren met het groot aantal afwezigen dat op vakantie was. Daarnaast hadden wij zwaar de pest in dat Nanno door ‘King ‘ Swart was afgewezen voor de WK-selectie en hadden we last van te hard opgepompte ballen. Allemaal facetten die onze ‘geoliede machine’ stroef deed lopen en uiteindelijk voor een 7- 1 zorgde. Na de training had een nadeel ook een voordeel. Want de rij wachtende voor de drie douches in ‘kleedkamer2’ was even groot als een file op een onbewoond eiland.

Tot slot moeten we nog even terugkomen op de afwezigheid van Martin Broekmans. Zonder de inbreng van Peter Rudolf de Vries is de interim-preses van SV Bedum weer boven water gekomen. Martin meldde via whats app dat het goed toeven was in het Limburgse en dat hij op 9 mei weer aanwezig zal zijn. Iets wat hopelijk voor meer Oldstars geldt want de opkomst was deze keer wat aan de lage kant.