Mijn weekendmoment: Achter het glas was het prima te doen maar KNVB minacht het publiek

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert.
je profielfoto
De almachtige, lees de KNVB, had het  vrijdag al behaagd dat er in het weekend gewoon gevoetbald kon worden. Alleen de pupillen onder de elf jaar kregen vrij van de bond maar de rest kon de wei in. De wei in op velden die net of net niet ontdooid waren maar dat boeide dit weekend even niet. Zaterdagmorgen rond 07.00 was het allemaal nog prima te doen rond Ezinge. Onze trouwe viervoeter dartelde vrolijk rond en ook ik vond de ‘Siberische’ kou wel meevallen. Dat zorgde voor een klein beetje optimisme richting het duel De Heracliden-Middelstum waar ik een paar uur later langs de lijn mocht staan. In de loop van de morgen veranderde dat beeld echter snel want rond 10 uur was de wind duidelijk sterker en de gevoelstemperatuur lager. Iets wat in de middag niet veranderde. Sterker nog, de wind kreeg steeds meer kracht. Maar ‘diehards’ die we willen zijn werd er toch een plaatsje langs de lijn opgezocht. Dat was niet moeilijk want negentig procent van het handjevol toeschouwers had bij voorbaat al een plaats in de warme kantine gevonden. Een verwarmde kantine die ik na een half uur ook op heb gezocht. Want het was namelijk totaal niet fijn langs de lijn. En na de fikse bronchitis van een aantal weken terug ben ik toch wat voorzichtiger geworden zodat ik het zaterdag na een half uur wel prima vond. Het mooie was vervolgens dat de opmerkingen niet van de lucht waren. Want een voetbalwedstrijd als verslaggever achter het glas volgen was volgens velen geen optie. Opmerkingen in ‘humorsaus’ gedompeld en wat het voetbalduel achter het glas beleven een extra dimensie gaf. Maar om eerlijk te zijn, ik hoop wel dat het éénmalig was. Want wat heb ik zaterdag, en ook een dag later, vaak gehoord, wie doen we hier een plezier mee. De toeschouwers in ieder geval niet want niet alleen bleef het grootste gedeelte weg, degene die wel kwamen kregen weinig te zien wat op voetbal leek. Dat lag niet aan de spelers maar puur aan de omstandigheden die dat in de weg stonden. Maar het weekend van 26/27 mei is eigenlijk de grootste boosdoener van deze ongein, bijna geen toeschouwers en dus geen kantineomzet, waar je niet vrolijk van wordt. Want dan moeten ’we’  klaar zijn omdat er dan met de nacompetitie begonnen moet worden. Inderdaad het is triest maar waar, maar de bond heeft schijt aan het publiek langs de lijn.