De figuurlijke afgrond komt voor steeds meer clubs in zicht

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik heb de column ook gelezen en heb me echt verbaasd. Verbaasd dat er naar Amerika vertrokken wordt terwijl het bij amateurverenigingen in den lande er onvrede heerst. Onvrede over het nieuwe voetbal bij de jeugd. Ik heb in die column een aantal zaken gelezen waar ik nog nooit van gehoord heb, maar die het voetballen aantrekkelijker moeten maken. M.i. hoef je daarvoor niet af te reizen naar Amerika, maar gewoon rond rijden in Nederland en eens een keer gaan luisteren naar de amateurclubs. En dan niet alleen luisteren naar de amateurclubs met +1000 leden, maar ook naar de kleine clubs. Nee, meneer van de Zee gaat lekker naar Amerika om daar te luisteren naar. Ja wat eigenlijk
je profielfoto
 

Bovenstaande is de reactie van Geert Spaan uit Leek en is binnen TLC actief als trainer van de jeugdkeepers Zoals te lezen valt was ook Geert, die ik heb gevraagd of ik zijn reactie mocht gebruiken, ook verbaasd over de column van Jan Dirk van der Zee. In zijn reactie noemt hij dat er binnen de KNVB eens wat meer rond gereden moet worden en ook de kleinere clubs bezocht moeten worden. Met zijn opmerking slaat Geert de spijker op de kop want dat is wat je, in mijn geval, op het Hogeland hoort, de KNVB? Die zien we nooit. Wanneer je de sociale media een beetje volgt dan zie je ook tweets van medewerkers van de KNVB voorbij komen. Tweets van hoe mooi en prachtig het allemaal gaat bij de verenigingen die er bezocht worden. Vreemd genoeg zijn daar nooit verenigingen uit ‘er gaat niets boven Groningen’ bij. Dat is logisch wanneer je als bond het woordje gaat hebt vervangen door is. Dan staat er namelijk, Er is niets boven Groningen. Want dat beeld heerst er namelijk bij veel verenigingen die dat overigens eens wat meer zouden moeten uitspreken. Want laten we wel eerlijk zijn, dat de KNVB er niet voor zijn leden is moet je niet alleen op je eigen complex roepen. Die onvrede moet je ook richting de bond durven en willen ventileren. Maar om even op de column terug te komen, ook Geert zag de zin van het bezoek van Jan Dirk niet in. Eigenlijk was het iets van het niveau van Fransje Bauer mag naar Amerika waar je de meerwaarde ook niet van ziet. Een snoepreisje op kosten van de leden van de bond, hoe gek kan de wereld zijn. Naar de clubs luisteren was ook een punt waar men bij de bond wel wat meer aandacht aan kan besteden. Want in een gebied waar 90 procent een ledenaantal van 250 of minder heeft zijn er uiteraard problemen. Problemen op het gebied van het aantrekken van een hoofdtrainer, de nieuwe indelingen bij de jeugd, het ‘gewoon’ inplannen van doordeweekse duels. Zaken waar je bijna van moet vrezen dat ze het bureau van de directeur niet bereiken. Dat is jammer want ook in mijn beleving is hij, maar ook zijn medewerkers, meer nodig op de klei of in het zand van kleine club. Clubs s die het door het beleid van een bond die er voor zijn leden moet zijn verdomd lastig hebben om het hoofd boven water te houden. Want wat te denken van een vracht aan doordeweekse duels die niet voor volle kantines zorgen. Iets wat op de zaterdag en zondag wel het geval is. Dat kost veel clubs klauwen met geld en waarom ik roep om een verlenging van het seizoen begrijp. Op die roep had Jan Dirk moeten reageren maar wat hij niet kon. Dat kon, of kan, hij niet omdat hij gewoonweg, en wat voor meerdere binnen de grootste sportbond van Nederland geldt, niet met zijn voetjes in de klei of zand durft te staan om met eigen ogen te zien dat zijn beleid veel clubs richting een figuurlijke afgrond aan het duwen is