Een te volle ziekenboeg bij de SV Bedum Oldstars

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Was ik vorige week woensdag door een stevige bronchitis niet aanwezig tijdens de training van de SV Bedum Oldstars, op woensdag 31janari wilde ik het toch weer gaan proberen.
je profielfoto
Een dag eerder had ik al even ‘proefgedraaid’ door een paar kilometer te joggen en dat ging wel aardig. Dat zorgde er voor dat ik op ‘de day after the day before’ mijn sporttas kon gaan inpakken. Een sporttas die stevig gevuld werd met de nodige extra kledij want ik wilde niet het risico lopen dat er een terugslag zou volgen. Bij binnenkomst in de kantine van SV Bedum was men verbaasd dat ik binnenkwam stappen. De klok was de 09. 15 uur namelijk al ruim voorbij zodat men mij voor deze woensdagochtend al min of meer had ‘afgeschreven’. Al snel bleek dat we deze woensdagmorgen de nodige afwezigen hadden want de griep had ook de SV Bedum All Stars nog in zijn greep. Maar wie er wel was dat was Ronald Janssen. Ronald is weer zo goed als helemaal hersteld van een zware liesblessure en was daarom ook met de bus mee naar Gramsbergen geweest waar het eerste zaterdagelftal tegen de plaatselijke hoofdmacht mocht spelen. Gezien de geluiden had Ronald zich prima vermaakt en ook de rest van de buspassagiers kon dankzij de drie punten die werden meegenomen wel leven met zijn aanwezigheid. Er gaan namelijk geruchten dat de man die zijn neefje, oud-prof Theo Janssen, het voetballen heeft geleert de huismascotte van de Bedumers gaat worden. Iets in de trend zoals Groby bij FC Groningen maar dan even anders. Het zijn nog maar geruchten maar zeg nooit, nooit in de voetbalwereld. Nadat er even driestemmig was gezongen voor de drie Oldstars die jarig waren geweest bleek dat de ziekenboeg niet alleen met grieppatiënten was gevuld. En daarom wil ik Johan Kuitert en Hans Apotheker een spoedig herstel toewensen en hoop ik dat ze Bertus Bolhuis aanstaande woensdag in het Martiniziekenhuis niet weer naar huis sturen zodat de operatie nu wel doorgaat. Want anders moeten we als ‘Oldstars’ maar even andere ‘maatregelen’ nemen om er voor te zorgen dat Bertus niet weer ‘gepiepeld’ wordt. Nadat alle neuzen ‘dertig’ keer waren geteld bleek dat er een mannetje of zeventien aanwezig te zijn om te gaan trainen. Na de gebruikelijke en broodnodige, maar door mij ‘vervloekte’ oefeningen zonder bal ging het gelukkig al snel richting de diverse lederen monsters. Lederen monsters die voor mij als een geschenk uit de hemel kwamen want opeens ging het een stuk beter met mijn lijf. We gingen oefeningen doen die door trainer Nanno de ‘Barca-oefeningen werden genoemd maar door ons werden uitgevoerd op het niveau van Zeemeeuwen 17. Gelukkig voor ons bleef onze trainer rustig en werd de training even later afgesloten met een partijspel in plaats van oefeningen zonder bal omdat de ‘Barca-oefeningen zo ‘geweldig’ gingen. Waar het juiste gevoel in ons eerste partij bij mij al aardig terug was maar we te weinig scoorden was dat in partijtje nummer twee anders. Waar de Messi van Bedum, Massoud’ en Tonnie, de Bomber van Bedum qua het scoren van goals wat achterbleven had ik deze morgen het geluk dat mijn teamgenoten, Hans Drent, Martin Broekmans en Bram Bakker, mij een viertal keren in stelling brachten zodat mij productie van gemaakte goals deze ochtend in totaal vijf bedroeg. Bedankt mannen want zonder teamgenoten ben je niks. Na de gebruikelijke kleedkamerhumor was het de hoogste tijd voor, in mijn geval, een warme chocolademelk en een mars. Iets wat deze keer werd verzorgd door Aaldrik want ook onze aardige gastvrouw Dineke was ziek. Ik moet zeggen, dat is een gemis. Want Dineke hoort er gewoon bij als een uitstekende gastvrouw en ik hoop daarom oprecht  dat ze volgende week weer  aanwezig zal zijn en wat ook geldt voor alle mannen uit een nu nog te volle ziekenboeg.