Training SV Bedum Oldstars in het teken van een nieuwe bijnaam en een 'ezel'.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Woensdag 17 januari stond voor de Oldstars van SV Bedum de tweede training in 2018 op het programma. Een training die in het teken stond van een nieuwe bijnaam en een ezel die zich voor de tweede keer aan dezelfde steen stootte.
je profielfoto

Het was rond 09. 15 uur nog rustig in de kantine van SV Bedum en dat was vreemd omdat er wel een groot aantal sporttassen te zien waren. Sporttassen die mij redelijk bekend voor kwamen. Maar al snel bleek dat er voor een bezoek aan het Iran van Massoud en Jabbar even gepraat moest worden tussen de eventueel geïnteresseerden in deze reis. Dit omdat het in Iran even wat minder rustig is dan wenselijk is en waardoor de reis in eerste voor een paar maanden is uitgesteld. Rond half tien werd het vervolgens duidelijk drukker in de kantine zodat trainer Nanno een kwartier later een grote groep welkom mocht hebben. Er ontbraken er wel een paar want blessureleed en de griep waren ook woensdag te gast in Bedum. Midden in de mededelingen van Nanno ging echter de deur open en kwam er nog een Walking Footballer binnen. De opmerking, waar kom jij vandaan, van onze ‘trainert’ was weer briljant maar de opmerking van de man in kwestie. Geert Brands, trok helemaal volle zalen. ‘Sorry, trainer maar ik moest mijn autoruiten schoon krabben.” Een briljante opmerking van de pa van Luuk die daarmee de lachers op zijn hand kreeg en zelf dik schik had over zijn gevat geven antwoord die zelfs onze trainer even perplex dit staan.

Zijn opmerking dat we er weer eentje met een speciale bijnaam want het mag duidelijk zijn dat Geert Brands vanaf nu als de sneeuwkrabber van Bedum door het leven gaat. Na dit hilarisch intermezzo was daar vervolgens de opmerking dat we op 16 februari in het indoorsoccercentrum in Groningen waren uitgenodigd om daar, samen met teams van Cambuur, Heerenveen en FC Groningen, deel te nemen aan een toernooi. Mooie dingen want een potje voetballen is altijd leuk. Na de verdere mededelingen ging de groep eindelijk richting het kunstgrasveld die nog was voorzien van een wat drabbige substantie. Door sommige werd die substantie als sneeuw gezien maar daar zal de wens wel de vader van de gedachte zijn geweest. Onze trainer had daarom zijn trainingsprogramma wat aangepast zodat de conditionele oefenvormen wat simpel werden gehouden en de partijvormen wat langer duurden. Gaandeweg de training begon ik te merken dat het gaan trainen geen slimme actie was. Niet helemaal okselfris beginnen is namelijk op onze leeftijd gewoon dom. Hoewel ik in partijtje nummer twee nog even een opleving had was mijn inbreng in de eerste en laatste partij even groot als het aantal procenten dat Mark Rutte meeleeft met de Groningers die door de diverse aardbevingen zijn getroffen. Mijn inbreng was dus nul procent. Richting terug naar Ezinge werd al snel duidelijk dat deze griepaanval een serieuze ‘vijand’ was want binnen een uur naar aankomst in Ezinge lag ik rillend onder ons dekbed. Maar ondanks dit, gelukkig tijdelijk, ongemak heb ik ook deze morgen weer vreselijk moeten lachen om de soms spijkerharde voetbalhumor die ook binnen de SV Bedum Oldstars ruimschoots aanwezig is.