Mijn 'weekend'-moment:mijn nostalgische gevoelens richting de Esserberg naar de ‘eeuwige jachtvelden’ verdwenen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend gebeurt er rond een wedstrijd in het amateurvoetbal wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets waar je soms met bewondering, respect maar ook vaak met verbazing of afgrijzen naar kijkt of luistert.
je profielfoto
Zaterdag stond voor mij in eerste instantie het duel Noordpool-Zeester op het programma. Maar door de afgelasting van het duel Corenos-SIOS werd het een bezoek aan de wedstrijd Noordwolde-Onstwedder Boys. Toen dat duel er rond de klok van 11.00 uur ook uitgegooid werd en men ook in Ulrum ondertussen ook had besloten om niet tegen Holwerd te gaan voetballen kwam als laatste optie Be Quick-Loppersum in beeld. Dat duel, zo vertelde Henk Buikema, ging wel door al was de aanvangstijd wel om 15.30 uur. Door de escapades van een week eerder bij het duel Groen Geel-Kloosterburen was ik al wat gewend geraakt aan de ‘stadse fratsen’ zodat ik rond 14. 30 uur op de Esserberg arriveerde. Dat was ook maar goed ook want je auto ergens kunnen parkeren is bijna een even groot probleem dan te geloven dat wereldbonden als het IOC, FIFA en UEFA uit eerlijke mensen bestaat. Kort gezegd, het parkeren op de Esserberg is een lastig verhaal. De Esserberg heeft iets nostalgisch want wie kent de Esserberg niet als broedplaats van een groot arsenaal Europese topspelers. Want wat was het tijdens de Pinksterdagen een genot om op de Esserberg aanwezig te zijn om toen nog een jonge Ronald Koeman, Marco van Basten, Mario Been, Gerald Vanenburg of Clarence Seedorf in actie te zien. En verder ‘brak je je nek’ over vele bekenden uit de voetbalwereld die graag gezien en gehoord wilden worden. Je genoot van het stemgeluid van Henk ‘Apollo’ Terlingen die jarenlang de stem van Eurovoetbal was en later werd opgevolgd door Sierd ‘Koekoek’ de Vos.

Van dat beeld van vroeger was bij aankomst op de Esserberg al snel niet veel meer over. Want ook het nepgras had een paar jaar geleden zijn intrede op de Esserberg gedaan. Zo te zien al een groot aantal jaren geleden want om nu te zeggen dat de sprietjes rechtop stonden en de korrels niet zichtbaar waren was niet het geval. Een ‘baggerveld’ was een opmerking en waar ik wel in mee kon gaan. Jammer, een hoofdveld van een zo roemrijke club voorzien van een plastic mat. Maar de ontvangst was prima en ook de arbiter van het duel was een man naar mijn hart. Op de vraag waar hij de fotootjes ging bekijken gaf hij een antwoord waar ik van hoop dat ze die bij alle standaardteams gaan invoeren. Een antwoord wat er voor zorgt dat we mooi op tijd kunnen beginnen. Het mooie van een ‘stadion’ is dat er altijd een scorebord is die de tijd en goals vermeldt. Scheelt  je een hoop gedoe met je telefoon. De Esserberg heeft uiteraard ook een scorebord en dat gaf mij een tof gevoel. Mooi een plaatsje zoeken tegenover het scorebord en klaar was Johan voor het duel Be Quick-Loppersum. Maar wat er ook gebeurde, met het scorebord gebeurde helemaal niks. Kan gebeuren denk je dan want het zaterdagvoetbal wordt in de stad Groningen door veel verenigingen even serieus genomen dan ik het IOC, FIFA en UEFA neem. Maar wat schetst  je verbazing ,het scorebord op de Esserberg functioneert , en dan ben ik nog voorzichtig al ruim een maand, niet meer. Kort gezegd, het bord is al geruime tijd stuk. Voor een derde divisionist en een zaterdagtak die in de derde klasse uitkomt, is dat geen goede zaak en zorgde er voor dat mijn nostalgische gevoelens richting de Esserberg per direct naar de ‘eeuwige jachtvelden’ zijn verdwenen.