Training SV Bedum Oldstars in het teken 'opstanding' Jan Gast.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Eindelijk was het weer woensdagmorgen en kon de tas weer worden ingepakt voor de wekelijke training van de Oldstars SV Bedum. Een training die mij deed besluiten, door een vroege ochtendwandeling met mijn grote vriend Bietsj, dat er gewoon in de korte broek getraind kon worden.
je profielfoto
Bij aankomst in Bedum bleek de spoeling wat dun te zijn want niet alleen waren een paar Oldstars afwezig maar er waren er ook die niet helemaal okselfris waren maar het toch gingen proberen. Nadat Bert was toegezongen i.v.m. zijn verjaardag en Wietse zich had voorgesteld als nieuw lid was het de hoogste tijd om te gaan kleden. Als snel bleek dat er maar weinig van mijn teamgenoten in het bezit zijn van een hond. Want samen met Massoud en Geert Raven was ik de enige die in de korte broek aan de training begon, en ook beëindigde. De day before zorgde dat ik me nog meer op de training verheugde dan anders. Een uitvaartplechtigheid van een leeftijdgenoot zijn namelijk geen momenten waar je vrolijk van wordt. Iets wat ik woensdagmorgen wel werd van de training die Nanno weer had bedacht. Zorgen dat de spiertjes warm worden en verder alles met de bal. We weten allemaal dat de trainerscarrousel weer aan de draai is dus bestuur SV Bedum, leg Nanno snel vast voordat hij wordt ‘weggekocht’. De training dus mijn hoofd leeg en wat mede kwam door Cor. Cor is ook een groot liefhebber van de panna en woensdagmorgen slaagde ik er in om hem te poorten. Maar ik weet dat Cor mij de komende weken ergens gaat terugpakken. En dan zal er een luid gelach klinken en wat veelvuldig gebeurt. Want met humor staat en valt alles in het leven en wat op de woensdagmorgen volop aanwezig is. Maar er is ook bewondering zoals voor een echt briljante passeeractie van onze nestor, Romke Streurman. De tachtig gepasseerd stuurde een tegenstander figuurlijk het Bedumer Bos in en waar hij terecht van genoot. De partijtjes waren ook nu weer op het scherpst van de snede want de wil om te willen winnen was weer groot. Wat dat betreft zou Jan Dirk van der Zee een keer moeten komen kijken. Dan zou hij zien dat winnen en plezier maken prima samen gaat. Voor aanvang van de derde partijronde was er opeens een mankement. Jan Gast kon volgens Jan zelf niet meer verder. Jan was al niet topfit aan de training begonnen maar nu was het, volgens Jan, klaar. Iets waar trainer Kranenborg toch anders over dacht. ‘Nog even tien minuten Jan, was zijn commentaar, en ja hoor de speler luisterde naar de trainer. Tien minuten later was Jan een blij en herboren man. Samen met zijn teamgenoten had hij namelijk alle drie zijn partijtjes gewonnen. ‘We speelden echt voetbal op hoog niveau, vertelde Jan na afloop. ‘Het was bijna ‘Barcelona-niveau’ wat we lieten zien. Want om heel eerlijk te zijn speelt Messi ook vaak in het tempo van een Walking Footballer”

Het mooie was dat Nanno vervolgens Jan als voorbeeld nam van dat je niet te snel moet ‘piepen’ wanneer je een lichte kwetsuur hebt maar dat even op je tandjes bijten ook een prima medicijn is. Iets wat door Jan volmondig werd beaamd en die niet meer over zijn blessure sprak. Wie in de kleedkamer nog wel even sprak was Wim Brondijk want Wim had het geluk dat hij op ruime voet leeft. Want deze week vond hij opeens een nieuwe sporttas in zijn schoen. Een leuk gebaar van de goedheiligman en wat Cor weer lullig vond. Want hij had zijn nieuwe voetbalschoenen zelf moeten kopen.