Ouders zoals mijn vader er een was ,verdienen geen K.U.T. opmerking van ‘Jantje oet Gorrediek’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

In mijn herinnering leefde de competitie niet toen ik zo klein was. De ranglijst speelde pas, zodra trainers of ouders erover begonnen.
je profielfoto
Het bovenstaande is een stukje tekst uit een van de zweverige columns van ‘onze ‘directeur amateurvoetbal. ‘In mijn herinnering leefde de competitie niet toen ik zo klein was. De ranglijst speelde pas, zodra trainers of ouders erover begonnen’. Toen ik gisteren zijn zoveelste column las , waarin hij de plannen die de KNVB met het jeugdvoetbal weer op een misselijkmakende wijze adoreerde, werd ik een beetje boos op dat mannetje. Ik werd boos op  ‘Jantje  oet Gorrediek’ omdat het willen winnen dus  ook vroeger  al aan de ouders lag. Ik schat deze KNVB-goeroe namelijk van mijn leeftijd en mocht dat anders zijn,  dan heeft hij een ouwe kop. Maar wat maakt het ook uit hoe oud hij is want hij raakt nu een teer ouderwerp. Want met zijn waardeloze opmerking raakt hij mannen zoals mijn vader . Een vader die in stilte genoot van de prestaties van zijn zoon en zich nooit met het willen winnen of kunnen verliezen bemoeide. Mijn vader sprak mij  wel aan op houding en gedrag maar  deed dat thuis op de Molenstraat 33. Maar langs de lijn zich met zaken bemoeien was geen thema. Iets wat  op   meer vaders, en ook moeders , van toepassing is. Daarom is de opmerking van Jantje oet Gorrediek ook eentje uit de categorie Klompen Uit Trekken. Want meneer de directeur het willen winnen heb je of dat heb je niet. En wanneer ik jou onzinnige teksten lees had jij dat als voetballer duidelijk niet. Over een paar uur ga ik trainen bij de Oldstars SV Bedum. Daar worden ook partijtjes gespeeld die niemand uitgezonderd in gaat met het idee dat hij wil winnen maar dat hij ook kan verliezen. Dat was vroeger niet anders. Je wilde winnen maar kon verliezen en waar je op jonge leeftijd  al mee bezig was. Iets wat je van jezelf dus meekreeg omdat je vader zich daar dus niet mee bemoeide. Daardoor kon ik mijn  vader vol trots vertellen dat we bovenaan stonden of  dat we van de koploper hadden gewonnen en dan was hij blij voor mij. Daarom Jantje oet Gorrediek je opmerking ,  dat alles ook toen al aan de ouders lag  en dat ook mijn generatie door hun ouders verpest is, raakt kant nog wal.  Een K.U.T-opmerking omdat  jullie  dwaze plannen de winnaars van morgen moet opleveren. Iets waar ik je veel succes bij wens maar een ding, blijf met je ‘poten’ van vaders, zoals mijn vader er ook een was, die zich niet met de prestaties  van hun zoons bemoeien af. Maar misschien ‘Jantje oet Gorrediek’ moet je daar eens wat meer voor naar de velden komen i.p.v. lullige stukjes schrijven over ouders die dat niet verdienen zoals mijn trouwste fan er een was.