Moeten we niet eens stoppen met die ‘lalliballicompetities’?

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Een ‘lalliballicompetitie’, een competitie waar ik nog nooit van had gehoord. Maar na wat ‘speurwerk’ begreep ik dat het gaat om competities waarin de weerstand voor sommige jeugdteams te verwaarlozen is.
je profielfoto
Enige weken geleden was ik op een zaterdagmorgen toch maar weer eens op een sportcomplex waar diverse jeugdteams aan het voetballen waren. Er werden aardig wat wedstrijden gespeeld waarbij het aantal gescoorde goals groot te noemen waren. Zo eindigde er een wedstrijd in zeker 20-0 maar waar men waarschijnlijk de tel was kwijtgeraakt want ergens zag ik van dezelfde wedstrijd een uitslag van 12-1 voorbij komen. Maar wat maakt het ook uit want bij de jongere jeugd zijn de uitslagen niet belangrijk want het gaat vooral om het plezier wat de jeugd heeft voor, tijdens of na een wedstrijd. En wat dan de uitslag is doet even niet ter zake. Maar deze week zag ik dus de opmerking ‘lalliballicompetitie’ voorbij komen. Een opmerking die je boven heel veel poules in het jeugdvoetbal kunt hangen. Want er zijn er zat die het predicaat ‘lalliballicompetitie’ mogen dragen. Uitslagen van de lagere en of jeugdteams vinden is trouwens lastiger dan de staatsgeheimen van Mark Rutte III boven water te krijgen. Want sinds dat www.voetbal.nl is omgebouwd is die site voor de voetballiefhebber die geen banden met de KNVB heeft een gesloten boek. Omdat ook het merendeel van de clubsites je op dat gebied geen nieuws kunnen brengen wordt je interesse richting het bezoeken van jeugdduels in een ‘lalliballicompetitie’ steeds minder. Want als voetballiefhebber wil je toch wel een beetje weten hoe de teams waar je naar staat te kijken er in de competitie voorstaan. Althans, dat is mijn bescheiden mening over het feit dat de uitslagen van wedstrijden er bij de jongere jeugd er steeds minder toe doen waar ze op latere leeftijd de rekening voor krijgen gepresenteerd wanneer je onderstaande tekst leest over een O 13 TEAM.

Zaterdag 28 oktober, de laatste zaterdag van de herfstvakantie.... Zouden we alweer uit de vakantiemodus zijn. Waar wij een goede warming-up deden met passen en trappen en daarna een positiespel, kwam de tegenstander om 14.20u aanrijden op ons complex.

In de kleedkamer werden de volgende punten besproken:

1. Niet onderschatten

2. Blijven combineren

3. Blijf uit de drukte

Met dit in ons achterhoofd begonnen we de wedstrijd..... En vanaf moment 1 zag je toch dat een vakantieweek, toch iets later op bed, parten ging spelen. We waren niet gretig, soms een stapje te laat, of te snel waardoor grens de vlag meerdere malen omhoog gooide. Voor rust wisten we met matig spel 4x te scoren. Na rust begonnen we slap, waardoor onze tegenstander een keer scoorde: 4-1.Uiteindelijk scoorden we nog drie keer waardoor we in een matige wedstrijd toch met 7-1 wisten te winnen.

Het kan aan mij liggen maar tot aan hun twaalfde levensjaar maakt winnen of verliezen niet uit maar daarna gaan we ‘volgas’ voor de winst en draait alles om WINNEN. Me dunkt dat het dan toch duidelijk is dat we de jeugd niet vroeg genoeg kunnen proberen te leren wat winnen en verliezen is en dat we moeten stoppen met ‘lalliballicompetitie’ waarin geen speler of speelster is die ook maar iets leert.