Jaloezie en gebrek chemie te bepalend in nacompetitie?.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Sinds de nacompetitie onderweg is stond ik tot nu toe bij drie duels langs de lijn. Drie duels waar er zaken gebeurden die ik opvallend, soms verbazend, maar ook raar vond.
je profielfoto

 

Waar dit seizoen in het betaald voetbal het wel of niet degraderen in de rechtszaal wordt uitgevochten mogen we ook zeggen dat het er dit seizoen in het amateurvoetbal bar en boos aan toegaat. Zo was ik zaterdag 21 mei aanwezig bij het duel FC LEO- VIOD Driesum waar een neutraal trio de leiding had. Daar kwam ik echter pas na een paar minuten achter toen het trio druppelsgewijs binnenkwam. Iets waar ik op dat moment niet echt bij stil stond. Een dag later ging het richting Bedum waar het duel SV Bedum- Donkerbroek op het programma stond. Een duel waar ook een arbitraal trio voor was aangesteld. Een arbitraal trio wat mij verbaasde met hun optreden. Een assistent-scheidsrechter die redelijk dominant aanwezig was bepaalde namelijk de toon in Bedum. Waar de arbiter liet doorspelen bij een situatie in het strafschopgebied van Bedum besloot de assistent zijn collega te ‘overrulen’ met een vlagsignaal waardoor de bal alsnog op de stip ging. Vreemd maar er konden afspraken gemaakt zijn tussen het trio. Maar ik bleef het allemaal maar vreemd vinden dat een neutraal trio zo werkte en mijn positief  gevoel al wat verminderde. Maar het nacompetitiegebeuren ging verder. Na op woensdagavond in Uithuizermeeden  een zaalvoetbalduel met een uitstekend fluitende arbiter te hebben bijgewoond ging het ‘circus’ op donderdag verder in Eext. Op een prachtig gelegen sportpark stond daar het duel Eext- Pesse op het programma. Een duel tussen twee teams die op de zondag in hun eerste wedstrijd met 1-1 gelijk hadden gespeeld. In Eext werd het een duel waar ik ’s avonds bij terugkeer in Ezinge nog wel even verslag van moest doen aan het thuisfront. Het was namelijk te bizar voor woorden wat er in Eext gebeurde om dat niet te delen. Een arbiter die het presteert om bijna 13(!) minuten aan extra tijd bij te tellen is echt bizar. Dertien minuten waarin een volledig verdiende 2-0 voorsprong van de thuisploeg veranderd in een 2-2 stand door een penalty en een goal waarbij de voorzet gegeven wordt terwijl de bal de achterlijn al is gepasseerd. Als neutrale toeschouwer stond ik met ongeloof het schouwspel te aanschouwen terwijl de stopwatch op mijn telefoon ondertussen dertien aan extra minuten aangaf. Natuurlijk gingen er vragen richting de assistent-scheidsrechter of hij niet kon ingrijpen en het antwoord wat toen kwam was frappant en voor mij onbegrijpelijk. ‘Hij, daar werd de collega mee bedoeld, is de baas.”
Dat was vreemd in wedstrijd A overruled de assistent zijn ‘baas’ en in duel B is de assistent onderdanig aan de scheidsrechter.
Iets wat ook gebeurde bij DSC’65- Pekelder Boys toen een arbiter een nieuwe regel bedacht waar het ging om het nemen van strafschoppen. Zou er nu niemand van zijn secondanten zijn geweest die heeft gezegd, hallo collega, dit klopt niet wat jij doet. Waarschijnlijk niet want ze lieten hem gewoon doorprutsen. Dat gebeurde ook in Eext waar de twee vlaggenisten niets deden tegen een  ‘one man show ‘van een collega die er een zootje van maakte.
Dat doet mij de  opmerking plaatsen dat er maar wat aangerommeld wordt bij veel van de arbitrale trio’s  in de nacompetities. Maar waar wat aangerommeld waarbij ik ook nog eens het idee heb dat er een vorm van jaloezie heerst. Iets van, hij mag fluiten en ik mag met het vlaggetje zwaaien. Misschien een slechte gedachte maar ik raak het maar niet kwijt.

 .