Columns

Amateurvoetbal en amateur-voetbal

Geschreven door Mario Miskovic op . Geplaatst in Columns

De afgelopen maanden heb ik verschillende wedstrijden in Noord-Groningen bezocht, variërend van de eerste klasse tot de vijfde klasse. Regelmatig verbaas ik mij over wat ik op de velden zie. Uitstekend fluitende scheidsrechters komen zeker voor, maar er huppelen ook mindere varianten in het rond. Ik zie de mooiste doelpunten, reddingen en acties, maar ook de grootste blunders. Met de Topklasse in de hoogste regionen van het amateurvoetbal, is er een nieuw niveau gecreëerd. Het brengt de topamateurs dichter bij het betaalde voetbal, maar onder de Topklasse is het contrast gigantisch.

 

Bij de ploegen die in de eerste en tweede klasse spelen, zie je nog afgetrainde spelers. Ze zijn fysiek sterk en mentaal laten ze zich ook niet van de wijs brengen. Uiteraard doen ze het niet alleen, maar helpt de staf daar aan mee. Je ziet veelal jonge trainers langs de lijn staan, die zelf op redelijk niveau hebben gevoetbald en hun ervaringen delen met hun selectie. De spelers pikken de aanwijzingen op, en laten dat ook zien op het veld.

Hoe lager we gaan, hoe slechter het wordt. In de derde klasse wordt nog wel aardig leuk gevoetbald, en in de vierde klasse spelen ook enkele ploegen die leuk kunnen ballen. Toch is het merendeel niet best, om het maar zacht uit te drukken. Over het algemeen zijn de ploegen die lager spelen afkomstig uit kleine dorpen en moeten ze het met een beperkte selectie doen. ‘Beperkt’ slaat op twee zaken. De selecties zijn vaak niet breed en er zijn maar weinig jeugdelftallen, maar de spelers in de selectie hebben ook zo hun beperkingen.

Geen kopduel aangaan. Altijd terug kappen naar je goede been. De duels maar half ingaan. Ja-knikken bij aanwijzingen van de zijlijn, maar deze vervolgens niet opvolgen. Het is typerend voor de vijfde klasse. Al moet gezegd worden dat er ook trainers rondlopen, die puur gebruikt worden als figurant. Om over de scheidsrechters nog maar te zwijgen. De onkunde overstijgt de kunde, maar misschien is dat ook wel de charme van het voetbal voor de echte amateurs. Zaterdag een wedstrijd, en maandag al niet meer weten of je nou had gewonnen of verloren. Toch kan je na een middag vijfde klasse-voetbal niet zeggen dat je je hebt verveeld. PSV – Feyenoord uitslagen komen regelmatig voor, en met de vele doelpunten zijn scores als 6-4 en 5-5 gewoon geworden.

Zelf heb ik ook gevoetbald, en ook ik had mijn beperkingen. Dat is dan nog licht uitgedrukt. Een knieblessure zorgde voor een vroegtijdig einde van mijn ‘loopbaan’. Al betwijfel ik of ik met mijn kwaliteiten het eerste elftal had gehaald in de vijfde klasse. Het is maar beter zo. En wanneer er verloren wordt in de vijfde klasse, dan zorgden de spelers + staf er wel voor dat de derde helft voor hun is. En ik doe gezellig mee.

 

Eén team, maar toch alléén.

Geschreven door Dick Akkerman op . Geplaatst in Columns

Ruim een half uur voor de wedstrijd komt hij als eerste het veld op. Terwijl de rest nog in de kleedkamer aanwezig is begint hij alvast aan zijn warming-up…..in zijn eentje. De keeper, zie hem daar eens staan in zijn afwijkend tenue, hij grijnst en slaat met z’n handen tegen zijn ontzagwekkende torso. Dan klapt hij in zijn handen, een paar keer maar, langzaam bijna in slow-motion, maar hard en doordringend. Zijn handen zijn als kolenschoppen, verpakt in felgekleurde handschoenen. De keeper……..hij is klaar voor de wedstrijd.

Hij coacht, hij roept, hij scheldt, hij vloekt. Een afstandsschot! “Honderd”roept de keeper, hij intimideert, een aantal keren moet hij handelend optreden en verlaat zijn “hok” om zijn lichaam voor de aanstormende aanvaller te werpen en pakt de bal, grijnst en gaat terug naar zijn doel.Zijn teamgenoten, van afstand ziet hij hun geploeter, hij schud zijn hoofd en denkt het zijne ervan, hij is veroordeeld om vanuit de verte naar de wedstrijd te kijken, dáár aan de overkant wordt er omhelst, een menselijke piramide gebouwd of een Afrikaans volksdansje nagedaan als er wordt gescoord.

 De keeper kan hooguit wat in zijn eentje gaan staan springen of als een los geslagen bok wat heen en weer rennen. Nee het doelmanschap is niet wars van eenzaamheid en een allerminst populaire post. Hij moet juist goed kunnen wat anderen niet kunnen, hij is een buitenbeentje, iemand die zich niet alleen door zijn plek in het team, maar ook door zijn persoonlijkheid onderscheid van z’n teamgenoten. De meeste komen er per ongeluk, er zijn er maar weinig die roepen van ”ik wordt keeper”. Tsja, je moet het maar willen/durven, zo alleen onder die lat om in je ééntje tussen de palen te wachten op……….de executie.

De bal rolt tussen hem en de eerste paal tegen de touwen, en er is stilte, ongeloof en gevloek, verd…..!!!!!!  de korte hoek! Hij weet het, die bal had voor hem moeten zijn, hij wou de perfecte doelman zijn maar hij faalde,  hij zwijgt, baalt en raapt de bal op uit het net en legt aan voor een alles verwoestende uittrap richting middenstip, al zijn kracht en frustratie samengepakt in het schot. Na nog één foutje volgt de hoon van alles en iedereen, supporters gebruiken hem als mikpunt van hun frustraties, bij iedere volgende actie wordt  hij uitgefloten/uitgescholden en uitgekotst of misschien nog erger, hij krijgt applaus van zijn eigen  “supporters” en teamleden  als hij een rolletje oppakt. Vraag dan jezelf eens af of JIJ zou willen ruilen met hem.  Ook een keeper is maar een mens, maar hij wordt beoordeeld op zijn fouten.

Het eindsignaal klinkt. Zijn gezicht staat op onweer, hij kijkt nog eenmaal naar dat gebied waar geen gras meer groeit, waar hij mocht duiken en vallen, dan draait hij zich om, blik op oneindig en staart in het niets, zwijgend stap hij van het veld en weet het, en denkt terug aan……dat ene moment.

De keeper wat was hij eenzaam op dat moment en nee in het doel wordt niet gelachen.

 

'Vrouger"

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

‘Vrouger” is voor mij het nummer van Ede Staal die ik graag beluister. Niet te vaak maar heel af en toe wil ik de CD waarop Ede het bewuste nummer zingt nog weleens beluisteren.

Lees meer

Niet alles na willen doen!!!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 Na-apen is iets wat steeds vaker voorkomt in de voetbalwereld. Steeds meer voetballers in het betaalde voetbal hebben last van de ‘plakplaatjesziekte” zoals ik het groot aantal tattoo, s op bijvoorbeeld armen of andere lichaamsdelen noem.

Lees meer

Een dikke blunder!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 Op Wikepedia heb ik deze week het woord amateur opgezocht en de exacte betekenis daarvan.

Lees meer

'Dickie" snapt het niet

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Dinsdag 26 januari om 01.30 uur was het moment daar dat we naar onze vakantiebestemming in Gambia vertrokken voor een periode van 15 dagen. Een periode waarin we richting een voor ons onbekend land zouden gaan dat we kenden van de aardrijkskundelessen van lang geleden.

Lees meer

Unaniem bestaat niet!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder seizoen hoor of lees je weleens dat een trainer vroegtijdig bij een vereniging stopt of weggestuurd wordt. Het contract werd niet meer verlengd en dan ontstaan er opeens problemen tussen spelersgroep en oefenmeester.

Lees meer